อาจปล่อยผ่อนคลายได้อีกต่อไป…เพราะฉะนั้น ฉันก็อยากแสดงความยินดีให้กับพวกเธอ นับตั้งแต่นี้เป็นต้นไป พวกเธอจะได้รับการสั่งสอนอย่างเต็มกำลังของเรา พวกเราจะให้พวกเธอไม่มีเวลาคิดเรื่องไร้สาระ…เราจะบีบศักยภาพของเธอออกมาให้หมด” คำพูดของเฉิงหย่วนหังทำให้นักเรียนทุกคนรู้สึกหนาวไปถึงกระดูก เกิดความรู้สึกว่าหายนะมาเยือนแล้ว
หลิงหลานเท้าคางตัวเอง มุมปากเผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย เธอรู้สึกมานานแล้วสถาบันตั้งเงื่อนไขแต่ละด้านกับนักเรียนต่ำไป นี่ก็เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ความสามารถของเธอกับเด็กพวกนี้ห่างชั้นกันมากขึ้นเรื่อยๆ ยังดีที่พวกฉีหลงคลุกคลีกับเธอ เลยไม่ถูกการสั่งสอนของสถาบันถ่วงรั้งไว้
อย่างไรก็ตาม หลิงหลานก็เข้าใจความระมัดระวังของทางสถาบันมากเช่นกัน ถึงยังไงร่างกายของเด็กที่อายุเท่านี้กำลังเติบโตอยู่ หากฝึกฝนมากเกินไปจะสร้างความเสียหายยาวนานต่อร่างกายได้ ทางสถาบันไม่กล้าเดิมพันเรื่องนี้
“ดังนั้นก็เลยเพิ่มปริมานการฝึกฝนด้านต่างๆ ให้พวกเรามากขึ้นสินะ” อู่จย่งเข้าใจแล้ว เขาทอดมองไปยังหลิงหลานที่มีสีหน้าพึงพอใจ ตระหนักขึ้นมาได้บ้างว่าทำไมอีกฝ่ายถึงได้มีความสามารถโดดเด่นเหนือคนอื่นแบบนี้ เกรงว่าปริมาณการฝึกฝนของเขาอาจจะเหนือกว่าพวกเขาไปไกล….ถ้าเป็นแบบนี้จริงๆ ละก็ เขาก็ไม่มีทางพ่ายแพ้ให้กับอีกฝ่ายเหมือนกัน
“ใช่แล้ว ตั้งแต่นี้ไปภารกิจแต่ละปีของสถาบันศูนย์กลางลูกเสือจะมากกว่าเมื่อก่อนหนึ่งเท่าตัวขึ้นไป
