ๆ เหรอ?
หลิงหลานมองข้อมูลการทดสอบความเร็วมือที่ออปติคัลคอมพิวเตอร์ของหุ่นรบรวบรวมไว้ด้วยความตื่นตะลึง เธอพบว่าข้อมูลความเร็วมือของอาจารย์หมายเลขสามเหมือนกับเธอเลย แต่ทำไมดูแล้วถึงช้ากว่าความเร็วมือของเธอล่ะ ถึงขนาดที่มองไม่เห็นภาพซ้อนปรากฏขึ้นมาเลย หลิงหลานรู้ว่า เมื่อความเร็วมือของเธอไปถึงความเร็วในระดับหนึ่งแล้วก็จะเกิดปรากฏการณ์แบบนี้ออกมา
“เธอรวบรวมความเร็วทั้งหมดไปที่ช่วงเวลาหนึ่ง แบบนี้ไม่เพียงแต่ทำให้มือและจิตใจของเธอเหนื่อยแล้ว แม้กระทั่งตัวหุ่นรบเองก็เหนื่อยมากเหมือนกัน” อาจารย์หมายเลขสามตบลำตัวหุ่นรบเบาๆ ในแววตาเผยความรักและสงสารออกมา ราวกับว่าหุ่นรบตรงหน้าไม่ใช่หุ่นรบ หากแต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่ต้องปกป้องดูแลอย่างระมัดระวัง และไม่สามารถควบคุมมันอย่างป่าเถื่อนได้
หลิงหลานประหลาดใจกับการกระทำของอาจารย์ อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เธอยังไม่สามารถเข้าใจสภาพจิตใจแบบนี้ของผู้ควบคุมหุ่นรบได้ เธอได้แต่หวนนึกถึงความเร็วในตอนที่อาจารย์ควบคุมเมื่อสักครู่นี้ด้วยความจริงจัง ก่อนจะพบว่าเขาแทบจะรักษาการควบคุมความเร็วไว้ นี่มันแปลกๆ อยู่บ้าง ควรรู้ไว้ว่าฉากแต่ละแห่งภายในเส้นทางต่างไม่เหมือนกัน ถึงขนาดที่ยังมีเหตุการณ์บางอย่างที่เกิดขึ้นกะทันหันด้วย อาจารย์หมายเลขสามทำเรื่องนี้ได้ยังไงกัน?
“ในหมู่การออกคำสั่งควบคุมหุ่นรบ มีการออกคำสั่งอย่างหนึ่งที่เรียกว่าโหมดควบคุมล่วงหน้า เธอควรจะใช้มันให้เหมาะสมน
