ฉันปรึกษากับอาข่าแล้ว พวกเราจะไปประเมินผลพื้นฐานกันก่อน แล้วออกไปเก็บทรัพยากรในโลกหุ่นรบ หลังจากนั้นก็จะไปทำภารกิจสร้างทีม ตั้งทีมขึ้นมา” หุ่นรบนกบอกแผนการของพวกเขาออกมา
หุ่นรบสัตว์ป่าเอ่ยด้วยความไม่เข้าใจ “เงื่อนไขต่ำสุดของภารกิจตั้งทีมคือต้องการคนอย่างน้อยที่สุดสามคนไม่ใช่เหรอ?”
“พวกเราไปอ่านฟอรั่มของโลกหุ่นรบมาแล้ว มีผู้เล่นมืออาชีพรับทำภารกิจแบบนี้โดยเฉพาะ พวกเขาจะรับทำภารกิจตั้งทีมให้กับทีมที่มีเงื่อนไขต่ำสุดไม่ครบ หลังจากที่รับคนแล้วก็จะออกไป ให้คนอื่นเพิ่มเข้ามาแทน” หุ่นรบนกลอบด่าอีกฝ่ายว่าตอนที่ควรฉลาดก็ไม่ฉลาด ตอนที่ไม่ควรฉลาดก็ดันฉลาดขึ้นมาเสียได้ ไม่นึกเลยว่าจะรู้ว่าภารกิจตั้งทีมมีเงื่อนไขเรื่องสมาชิกทีมด้วย
“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง งั้นก็ดีเหลือเกิน ฉันกังวลมาตลอดว่าฉันเป็นตัวถ่วงพวกนายแล้ว ช่วงเวลาที่ผ่านมาฉันอยากพูดกับพวกนายมาตลอดว่าให้พวกนายไปหาสมาชิกทีมคนใหม่เถอะ ไม่ต้องรอฉันอีกต่อไปแล้วนะ” หุ่นรบสัตว์ป่าโล่งใจ เขารู้สึกอาลัยอาวรณ์ไม่อยากแยกจากเพื่อนสนิทสองคนที่ยินดีให้อภัยกับการอืดอาดเชื่องช้าของเขามากจริงๆ
“เหอะๆ ที่แท้นายก็รู้อยู่นานแล้วว่านายเป็นภาระให้พวกเรา…” หุ่นรบนกหัวเราะอย่างกระอักกระอ่วน ในใจรู้สึกหงุดหงิดมาก เสียใจที่ตัวเองไม่รู้ว่าอีกฝ่ายมีความคิดแบบนี้ ไม่อย่างนั้นเขาก็คงไม่จำเป็นต้องหาข้ออ้างแบบนี้ และก็โกรธเคืองอีกฝ่ายเหมือนกัน ในเมื่อมีความคิดแบบนี