่าไหร่
เหตุผลที่ทำให้หลิงหลานชนกำแพงไม่หยุดไม่หย่อนเป็นเพราะเส้นทางนี้มันแคบมากเกินไปจริงๆ มีบางครั้งที่หลิงหลานรู้สึกได้ชัดเจนว่าเธอไม่ได้ทำการควบคุมผิดพลาด พิกัดการกระโดดที่แสดงบนหน้าจอก็เป็นเส้นตรง แต่น่าเสียดายที่หุ่นรบยังคงชนกำแพงอย่างที่อธิบายไม่ได้ นี่ทำให้หลิงหลานท้อแท้ใจอยู่บ้าง ความร้อนรนก็ผุดขึ้นมาในจิตใจเธอเช่นกัน
ให้ตายเถอะ! เส้นทางนี้ไม่อนุญาตให้เธอควบคุมพลาดแม้แต่นิดเดียว นี่คือมาตรฐานที่มือใหม่ควรมีเหรอ? หลิงหลานที่ถูกไฟฟ้าช็อตจนจะขาดใจรู้สึกปวดร้าวใจอย่างหาใดเปรียบ นรกเถอะ ก็อย่างที่บอกไป ผู้ชายที่ชอบยิ้มไม่ใช่คนที่ดีอะไรนักหรอก….
ไม่รู้ว่าล้มเหลวไปเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้ว จิตใจของหลิงหลานก็เหนื่อยล้าจนถึงจุดวิกฤติ หลังจากถูกไฟฟ้าช็อตอีกรอบ เธอก็ถูกโยนออกมาจากมิติภารกิจ หลิงหลานกลับมาที่ห้องโถงของมิติการเรียนรู้ท่ามกลางความมึนงงอย่างหนักอีกครั้ง
ตอนนี้ห้องโถงนี้ไม่ได้รกเหมือนกับตอนที่เธอเพิ่งเข้ามาแล้ว เสี่ยวซื่อได้จัดการเก็บกวาดพื้นเรียบร้อย ทันทีที่เขาเห็นหลิงหลานปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขา เสี่ยวซื่อก็พลันสะดุ้งโหยง ร้องตะโกนด้วยความตกใจว่า “ลูกพี่ เธอถูกไฟฟ้าช็อตมาเหรอ?!”
สมองหลิงหลานแล่นช้ามาก เธอได้ยินเสียงร้องตกใจของเสี่ยวซื่อก็แค่มองเขาอย่างไม่เข้าใจแวบหนึ่ง
เสี่ยวซื่อเห็นดังนั้นก็อดส่ายหัวถอนหายใจออกมาไม่ได้ เขาชี้นิ้วอย่างเห็นใจ ทันใดนั้นกระจกตั้งพื้นบานใหญ่ก็
