ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลิงหลานฉับพลัน
ในกระจกมีร่างคนผู้หนึ่งที่ดำสนิทไปทั่วทั้งร่างถึงขนาดที่ยังปล่อยควันดำออกมากำลังจ้องมองกระจกอย่างเหม่อลอย ยกเว้นแต่ตาขาวของดวงตาคู่นั้นที่ยังคงเป็นสีขาวแล้ว… อ้อ ใช่แล้ว ยังมีฟันที่เป็นสีขาวเหมือนกัน! หลิงหลานยิงฟันใส่กระจก เผยให้เห็นฟันขาวเรียงเป็นระเบียบเรียบร้อยของตัวเอง ฟันยิ่งดูขาวสว่างชัดเจนมากกว่าเดิมเมื่อตัดกับสีดำ
ไม่เพียงแค่นั้น เส้นผมของหลิงหลานยังชี้ฟู แล้วก็ม้วนเป็นก้อน นี่ทำให้หลิงหลานนึกถึงบะหมี่สำเร็จรูปในชาติที่แล้ว ช่างดูแปลกพิลึกยิ่งกว่าพิลึกจริงๆ
“อ้าก! หมายเลขสาม ฉันอยากจะฆ่าเขา…” สภาพน่าอนาถนี้ทำให้หลิงหลานกรีดร้องเสียงแหลมออกมา ตอนนี้เธอไม่มีความโมเอะของหนุ่มน้อยน่ารักเลยสักนิด ทั่วทั้งร่างเธอกลายเป็นปีศาจดำทะมึนที่คืบคลานออกมาจากในเตาไฟแล้ว
เสี่ยวซื่อปิดปากลอบยิ้มขึ้นมา “ลูกพี่ ที่แท้เธอก็เจอหมายเลขสามแล้ว! หึๆ อย่าเห็นว่าเขาทำหน้าสบายๆ เป็นกันเองนะ ความจริงแล้วเขาชอบแกล้งคนที่สุดเลย”
หลิงหลานนิ่งไปถนัดใจ “ที่แท้นายก็รู้จักพวกเขาด้วยเหรอ เสี่ยวซื่อ?” เธอนึกมาตลอดว่าเสี่ยวซื่อกับพวกเขาอยู่กันคนละระบบ ไม่น่าจะได้เจอกัน ดูเหมือนว่าความจริงจะไม่ได้แบบนี้สินะ
“แน่นอนอยู่แล้ว! ฉันมีเรื่องที่ไม่เข้าใจอยู่เยอะแยะที่ต้องให้พวกเขาช่วยหลือ เช่น การต่อสู้พวกนั้น… ถึงยังไงฉันก็แค่รู้จักพวกเขา” เสี่ยวซื่อเกือบจะหลุดปากพูดความจริงออกมา ที่แท
