าวอย่างจนปัญญาว่า “ช่วยไม่ได้นะ การควบคุมหุ่นรบของพวกเรายังแตกต่างกับโลกของเธออยู่นิดหน่อย เพราะงั้นพวกเราเลยต้องให้ผู้ช่วยมิติรวบรวมแบบจำลองและวิธีการควบคุมหุ่นรบทั้งหมดของที่นี่ ตอนนี้ผู้ช่วยหุ่นรบก็ส่งหุ่นรบแบบนี้มาให้ แน่นอนว่านี่ก็เป็นเพราะเธอได้เลือกหุ่นรบตัวนี้แล้ว…”
ในที่สุดหลิงหลานก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเสี่ยวซื่อถึงมีท่าทีทำเรื่องแย่ๆ ในห้องโถงมิติ ที่แท้เขาก็แอบนำข้อมูลของหุ่นรบกระต่ายเข้ามาในมิติการเรียนรู้นี่เอง ทำให้มันกลายเป็นหุ่นรบตัวแรกสำหรับการฝึกฝนหุ่นรบของเธอ ให้ตายเถอะ เขารู้ดีว่าเธอไม่ชอบเจ้าหุ่นรบกระต่ายนี่เอามากๆ จะเปลี่ยนเอารูปแบบอื่นเข้ามาให้เธอหน่อยไม่ได้เลยหรือไง?
แน่นอนว่าหลิงหลานยิ่งกลุ้มใจกับความโชคร้ายของตัวเอง ถ้าหากเธอสุ่มได้หุ่นรบที่น่าเกรงขามพวกนั้นมาตั้งแต่แรก เธอก็ไม่จำเป็นต้องทนรับสายตาล้อเลียนของหมายเลขสามหรอก
ต่อให้ในใจหลิงหลานจะรู้สึกเศร้าใจอีกสักแค่ไหน เธอก็ยังต้องฟังคำสั่งจากอาจารย์หมายเลขสาม เธอนั่งลงในห้องคนขับของหุ่นรบกระต่าย ปุ่มควบคุมที่ปรากฏขึ้นด้านในยังคงเป็นปุ่มกดพวกนั้น ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ ตามที่คาดไว้จริงๆ
หลิงหลานติดเครื่องยนต์หุ่นรบ แล้วหุ่นรบก็ถูกเปิดใช้งานสำเร็จอย่างรวดเร็ว เธอเปิดหน้าจอของหุ่นรบให้แสดงสถานการณ์ด้านนอกออกมา แต่กลับพบว่าเวลานี้พื้นที่กว้างโล่งแต่เดิมนั้นได้กลายมาเป็นเส้นทางที่คับแคบสุดขีด หลิงหลานกะดูแล้ว มันม
