หลังจากที่รอไปประมาณสามนาที หุ่นรบกระต่ายถึงค่อยติดเครื่องยนต์เสร็จโดยสมบูรณ์
ในขณะที่หลิงหลานคิดจะเปิดหน้าจอทั้งหมดนั้น เธอก็สังเกตเห็นตัวอักษรแถวหนึ่งปรากฏขึ้นบนหน้าจอหลักตรงหน้าเธอ “คำแนะนำการควบคุมพื้นฐานของหุ่นรบกระต่าย…”
หลิงหลานทำตามคำแนะนำพวกนี้ ในที่สุดเธอก็เข้าใจประโยชน์ของพวกปุ่มตรงหน้าเธอแล้ว เดิมทีเธอนึกว่าจะไม่มีคันบังคับเสียอีก แต่เธอก็พบว่าจริงๆ มันยังมีอยู่ เพียงแต่คันบังคับนั้นอยู่ตรงกลางของแผงปุ่มกด ตอนที่หลิงหลานมองการควบคุมนั้น เนื่องจากเธอถูกความเร็วมือพวกนั้นดึงดูดไปก็เลยไม่สังเกตเห็น อันที่จริงแล้วคันบังคับเป็นของที่ใช้บ่อยที่สุดในตอนที่นิ้วพวกนั้นสะบัดรัวไปมา
“ไม่นึกเลยว่าการควบคุมหุ่นรบจะซับซ้อนขนาดนี้ ก่อนหน้านี้เห็นหุ่นรบต่อสู้กันก็นึกว่าจะง่ายดายเหมือนกับการต่อสู้ด้วยร่างกายซะอีก ฉันดูถูกผู้ควบคุมหุ่นรบพวกนั้นมากเกินไปแล้ว” หลิงหลานได้แต่ทำความคุ้นเคยและทำความเข้าใจกับปุ่มกดเยอะแยะมากมาย จากนั้นก็รู้สึกปวดหัวอยู่บ้าง
“วางใจเถอะ ลูกพี่ ขอแค่พัฒนาออปติคัลคอมพิวเตอร์ของหุ่นรบ การควบคุมก็จะไม่ได้ซับซ้อนขนาดนี้แล้ว” เสี่ยวซื่อตรวจสอบออปติคัลคอมพิวเตอร์ของหุ่นรบด้วยความจริงจัง ในขณะที่เขากำลังคิดอยู่ว่าจะพัฒนามันยังไงเพื่อให้ลูกพี่ประหยัดแรงขึ้นมาหน่อย
หลิงหลานกลับห้ามเสี่ยวซื่อไว้ “เสี่ยวซื่อ ไม่ต้องพัฒนาออปติคัลคอมพิวเตอร์ของหุ่นรบนะ”
เสี่ยวซื่อเอ่ยด้วยความ
