งหลานแทบจะลืมเลือนเรื่องพวกนั้นไป รวมไปถึงพู่กันด้ามนั้นด้วย
หลิงหลานข่มกลั้นความรู้สึกตื่นเต้นไว้ หยิบพู่กันที่สวยงามตรงหน้าขึ้นมาด้วยความระมัดระวังอย่างยิ่ง เธอควงมันอยู่ในมือ บนด้ามพู่กันมีนกฟีนิกซ์กางปีกทะยานซึ่งถูกสลักด้วยวิธีหยางเค่อ[1]มันเหมือนกับที่เคยเห็นเมื่อตอนนั้นเลย เป็นพู่กันที่อยู่ในความทรงจำด้ามนั้นตามที่คิดไว้จริงๆ
หรือว่ามรดกนี้จะเกี่ยวข้องกับตระกูลหลิง? เกี่ยวข้องกับพ่อของเธอ? หรือว่าเป็นของพ่อเธอ?
หลิงหลานรู้สึกว่าตัวเองเป็นบ้าไปแล้วแน่นอน ไม่อย่างนั้นเธอจะมีความคิดแบบนี้ได้ยังไง? ภารกิจมรดกต้องเป็นผู้แข็งแกร่งระดับราชันขึ้นไปถึงจะสามารถประกาศออกมาได้ แต่ผู้แข็งแกร่งระดับราชันขึ้นไปต่างก็เป็นตัวตนที่น่ากลัว แทบจะเป็นตัวแทนถึงความอมตะ พ่อที่อายุสั้นของเธอจะเป็นไปได้ยังไงกัน
แต่ถ้าเป็นเรื่องจริงละ? หัวใจของหลิงหลานเต้นขึ้นมาอย่างรุนแรง…
เวลานี้เอง จู่ๆ ก็มีตัวอักษรแถวหนึ่งปรากฎขึ้นมาบนกระดาษขาวอีกครั้ง ‘คุณยังมีเวลาคิดอีกหนึ่งนาที เริ่มนับถอยหลัง 60 59 58…’
เชี่ย! ความตื่นเต้นของหลิงหลานหนีหายไปหมดทันที เธอเริ่มคิดชื่อขึ้นมา ตอนนี้หลิงหลานรู้สึกเสียใจอยู่บ้างที่ถูกพู่กันดึงดูดความสนใจไป ไม่ได้ใช้เวลาครุ่นคิดคำถามข้อนี้ให้เป็นประโยชน์เลย
“หุบเขาที่สวยงาม พู่กันที่ประณีตงดงาม? ภารกิจมรดกอยากใช้ฉากนี้บอกอะไรกับฉันนะ?” CPU ในสมองหลิงหลานทำงานเต็มกำลัง พยายามหาคำใบ้ด้า
