นในให้เจอ
พู่กันเป็นของแทนใจของแม่? ถ้าอย่างนั้นหุบเขาที่งดงามแห่งนี้จะมีความเกี่ยวข้องกับแม่เหมือนกันหรือเปล่า? หลิงหลานเริ่มพยายามนึกถึงบทสนทนาระหว่างเธอกับแม่ หวังว่าจะเจอเบาะแสได้บ้าง
43 42 41…เวลาผ่านไปทีละน้อย หน้าผากของหลิงหลานเริ่มมีเหงื่อไหลซึมออกมา ‘ให้ตายเถอะ ถ้าเสี่ยวซื่ออยู่ด้วยก็ดีสิ’
“ลูกพี่ หาฉันเหรอ?” เสียงของเสี่ยวซื่อดังขึ้นมาในห้วงสติอย่างคาดไม่ถึงจริงๆ หลิงหลานสะดุ้งด้วยความตกใจ “เสี่ยวซื่อ นายอยู่ด้วยเหรอ?”
“อื้อ ฉันดูอยู่ตลอดเลย แต่ฉันถูกพลังสายหนึ่งกักขังเอาไว้ ไม่สามารถติดต่อเธอได้ แต่เมื่อตะกี้นี้พอเธอนึกถึงฉัน พลังที่กักขังฉันสายนั้นก็หายไปแล้ว” เสี่ยวซื่อตอบ
“อย่าเพิ่งพูด เหลืออีกสามสิบกว่าวินาที รีบช่วยฉันคิดเร็ว ตอนที่ฉันคุยเล่นกับแม่ มีพูดเรื่องสถานที่แบบนี้บ้างหรือเปล่า?” หลิงหลานโยนคำถามออกไปทันทีด้วยความร้อนใจราวกับถูกแผดเผา
“ปริมาณข้อมูลนี้ใหญ่มากไปหน่อย บอกใบ้อีกหน่อยได้ไหม?” เสี่ยวซื่อเครียดขึ้นมาเช่นกัน ชิปหลักเองก็เริ่มทำงานเกินพิกัด
“สถานที่ตกลงเป็นแฟน นัดเดต ขอแต่งงาน อะไรเอย สถานที่แต่งงานหรือฮันนีมูน หรือว่าสถานที่ประทับใจอย่างลึกซึ้งเป็นพิเศษ หรือว่าเป็นบ้านในฝัน?” หลิงหลานพูดหลายคำออกมาอย่างสะเปะสะปะ ตอนนี้ได้แต่เดิมพันเท่านั้นแล้ว “สถานที่เดต นอกจากคฤหาสน์แล้วก็เป็นค่ายทหาร พ่อของเธอไม่มีความโรแมนติกจริงๆ เลย!” เสี่ยวซื่อพึมพำ ทำไมคุณแม
