่หลานถึงหลงรักง่ายขนาดนี้ด้วยนะ? “ตกลงเป็นแฟน? ขอแต่งงาน? แต่งงาน? ฮันนีมูน? อืม? คฤหาสน์? ค่ายทหาร แม่งเอ๊ย พ่อเธอรู้จักวิ่งไปแค่คฤหาสน์กับค่ายทหารสองที่นี้เท่านั้นหรือไง? ไม่เคยคิดจะไปเที่ยวที่อื่นเลยเหรอ?”
เสี่ยวซื่อโมโหจริงๆ เขาค้นไปค้นมา นอกจากค่ายทหารแล้ว ประวัติความรักของหลิงเซียวกับหลานลั่วเฟิ่งก็มีไปแค่คฤหาสน์ตระกูลหลิง ไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับหุบเขาสวยงามแห่งนี้เลย
“งั้นความฝันล่ะ ความฝัน แม่ฉันไม่มีสถานที่ที่อยากไปมากที่สุดเลยเหรอ?” หลิงหลานเห็นตัวเลขบนกระดาษขาวที่ตกลงมาจากสิบเป็นเลขเดี่ยวก็อดตะโกนเสียงดังขึ้นมาไม่ได้
“เจอแล้ว เป็น Belief! หม่าม้าหลานอยากไป Belief มากที่สุด…” ในที่สุดเสี่ยวซื่อก็หาสถานที่ที่หลานลั่วเฟิ่งคิดถึงเจอ
ตอนนี้ตัดเลขนับถอยหลังถึงสามแล้ว หลิงหลานไม่ลังเลอีกต่อไปเช่นกัน เธอเขียน Belief ลงไปทันที เมื่อเขียน f ตัวสุดท้ายเสร็จ เวลานับถอยหลังก็ถึงศูนย์พอดี
หลิงหลานมองคำตอบของเธออย่างอึ้งๆ เธอไม่รู้ว่า Belief คือสถานที่แบบไหน และก็ไม่รู้ว่าคำตอบที่เสี่ยวซื่อหาเจอนี้ถูกต้องหรือเปล่า แต่ไม่ว่ายังไง เธอก็พยายามสุดความสามารถแล้ว
ตัวอักษรบนกระดาษเริ่มจางไปช้าๆ รวมไปถึงคำตอบของหลิงหลานด้วย กระดาษขาวกลายเป็นกระดาษขาวแผ่นหนึ่งจริงๆ หลิงหลานสูดลมหายใจลึกๆ รอคอยการประกาศคำตัดสินสุดท้ายของภารกิจมรดก
สอบผ่าน! อักษรตัวใหญ่ที่เขียนแบบสิงชู[2]ดูแข็งแกร่งมีพลังสองคำ
