ส่วนตัวของภารกิจมรดกก็พบว่าเสี่ยวซื่อกำลังซ่อนอยู่ตรงมุมรอคอยเธออยู่ เธอแปลกใจมาก ในตอนที่กำลังคิดจะสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น เสี่ยวซื่อที่อยู่ตรงนั้นก็ชูนิ้วที่ขอบปากด้วยท่าทีลึกลับส่งเสียง “ชู่” ออกมาดังๆ บอกหลิงหลานว่าอย่าเอ่ยปากพูด
หลิงหลานมองเสี่ยวซื่ออย่างหงุดหงิดแวบหนึ่ง ถ้าอยากจะซ่อนตัวจริงๆ ต้องส่งเสียงชู่ดังขนาดนั้นด้วยเหรอ? แต่หลิงหลานไม่ได้ขัดเสี่ยวซื่อ เธอรอให้เขาอธิบายเอง
“ลูกพี่ มีคนจับตามองมิตินี้อยู่” เสี่ยวซื่อบอกข่าวที่น่าประหลาดใจมากตามที่คาดไว้จริงๆ
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น?” หลิงหลานพูดด้วยความไม่เข้าใจ
“มิตินี้ยังไม่ใช่มิติที่แท้จริงของภารกิจมรดก มันเป็นจุดส่งต่อที่โลกเสมือนจริงสงวนไว้ให้กับมิติมรดก ดังนั้นถึงสามารถให้คนตรวจสอบได้” เสี่ยวซื่ออธิบาย “ฉันตามรอยแล้ว มันมีความเกี่ยวข้องกับทางกองทัพ”
หลิงหลานขมวดคิ้ว “งั้นนายยังกล้าอยู่ที่นี่อีกเหรอ?” อีกฝ่ายจะพบเสี่ยวซื่อหรือเปล่า พวกเขาพูดกันแบบนี้จะไม่มีปัญหาเหรอ?
เสี่ยวซื่อกลอกตาใส่หลิงหลาน ไม่พอใจที่เธอไม่เชื่อเขา “ฉันคือใคร? ฉันเป็นเทพของโลกเสมือนจริงนะ อยากให้พวกเขาเห็นอะไรก็จะเห็นอย่างนั้น รวมถึงตอนนี้ด้วย พวกเขาจะเห็นแค่ภาพเธอยืนตรวจสอบอย่างจริงจังอยู่ตรงหน้าคริสตัลรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนเท่านั้น” เสี่ยวซื่อกล่าวถึงตรงนี้ก็ดูภาคภูมิใจอยู่รางๆ
“เมื่อตะกี้นี้ใครทำท่าเหมือนกับเจอศัตรูที่ร้ายกาจ ไม่ให้ฉันส่งเสียงยะ?”
