ะทนรับน้ำหนักคนมากมายขนาดนี้ได้ที่ไหนกัน มันขาดลงมาจากกึ่งกลาง นักเรียนมากมายที่อยู่ด้านล่างต่างร่วงลงมา
ถ้าหากสิ้นสุดลงตรงนี้ก็ไม่เป็นไร แต่ตอนนั้นเองทุกคนต่างกรูกันไปที่ร้านค้าตรงนั้นจนเกิดเหตุการณ์เหยียบย่ำกันอย่างวุ่นวาย เล่ากันว่ามีนักเรียนนับไม่ถ้วนถูกไล่ออกจากโลกเสมือนจริงเนื่องจากเหตุการณ์เหยียบย่ำกันนี้ เมื่อพวกเขาล็อกอินเข้ามาอีกก็ถูกเตือนว่าร่างเสมือนจริงของพวกเขาถูกทำลายเนื่องจากต้านทานไว้ไม่ไหว จำเป็นต้องผ่านไปถึงสามวันถึงจะสามารถล็อกอินเข้าไปในโลกเสมือนจริงได้
นี่ทำให้นักเรียนมากมายตีอกชกหัวตัวเองและเสียใจไม่หยุด ถ้ารู้แต่แรกว่าเป็นแบบนี้ ทำไมต้องไปเรียนใช้ทางลัดตามคนชั่วนั่นด้วย? ถ้าหากต่อแถวเป็นระเบียบเรียบร้อย คาดว่าหลังจากหนึ่งวันหนึ่งคืนก็ถึงตาพวกเขาแล้ว
หลิงหลานไม่รู้ว่าการกระทำตามใจชอบของเธอจะทำให้โลกเสมือนจริงเกิดเหตุการณ์ร้ายแรงเช่นนี้ เธอวิ่งตะบึงอยู่บนหลังคา ไม่นานก็เห็นพวกฉีหลงที่ติดแหงกไม่ขยับอยู่ทางด้านล่าง หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า…เก้าคน อืม ไม่ขาดสักคน ทุกคนติดอยู่ข้างในกันหมดเลย
หลิงหลานต่อสายตรงไปที่อุปกรณ์สื่อสารของฉีหลงและกล่าวด้วยความลำพองใจว่า “สหายน้อยฉีหลง ฉันเห็นนายแล้วนะ” หายากที่เธอมีความคิดอยากจะหยอกล้อพวกเขา หลิงหลานนั่งอยู่บนหลังคาเห็นหลายคนที่อยู่ด้านล่างทำท่าทางหันไปมองดูรอบๆ เนื่องจากข่าวนี้
“ลูกพี่ นายอยู่ที่ไหนกันแน่? ทำไมฉันถึงไม่มองเห
