อกัน และกล่าวด้วยความหดหู่ว่า “ใช่แล้ว พวกเราเรียนทักษะการต่อสู้พร้อมกัน สุดท้ายเราก็ยังได้แต่ใช้มันเป็นกระบวนท่าแลกเปลี่ยนความรู้กันเอง แต่ว่าลูกพี่สามารถใช้มันเปลี่ยนเป็นอาวุธสังหารที่มีประสิทธิภาพได้”
ฉีหลงรบเร้าหลิงหลานให้ต่อสู้กันบ่อยๆ ถ้าหลิงหลานอารมณ์ดีก็จะตอบรับ กระบวนท่าที่พวกเขาสองคนใช้ต่างก็เป็นพวกทักษะการต่อสู้ทั่วไปที่ทางสถาบันสอน แต่ว่ากระบวนท่าเดียวกัน ตอนที่ฉีหลงยังเลียนแบบทำตามอยู่นั้น หลิงหลานก็ทำการหลอมรวมมันให้ใช้ง่ายๆ เปลี่ยนมันให้กลายเป็นทักษะการต่อสู้ของหลิงหลานเอง
คนที่ชมการต่อสู้อาจจะไม่เข้าใจสถานการณ์การต่อสู้ของพวกเขา แต่ฉีหลงที่เป็นคนในเหตุการณ์กลับรู้ดีมาก หลิงหลานน่ากลัวมากจริงๆ พลังยุทธ์ของเขาอยู่เหนือกว่าพวกเขามากนักมาตั้งนานแล้ว เขาถึงขนาดมีภาพหลอนว่าความกดดันที่หลิงหลานมอบให้เขาเหมือนกับพ่อที่น่ากลัวของเขาเลย
เนื่องจากทุกครั้งที่พวกเขาต่อสู้กัน หลิงหลานจะยั้งมือตอนที่กำลังจะโจมตีจุดสำคัญของเขาตลอด คนนอกเห็นแล้วก็ดูเหมือนกับทั้งสองคนต่อสู้ได้พอฟัดพอเหวี่ยงกัน แต่ความจริงแล้วหลิงหลานโยนเกม ถึงขนาดที่ชี้แนะอยู่รางๆ ในตอนที่ต่อสู้เพื่อให้ฉีหลงเข้าใจว่าจะต่อสู้ยังไงให้ถูกต้องแม่นยำมากยิ่งขึ้น
แต่ต่อให้หลิงหลานโยนเกมแบบนี้ เขายังคงรู้สึกได้ว่าลมอัดที่มาจากกำปั้นของหลิงหลานแฉลบผ่านตัวเขาจนแทบจะตัดผิวหนังของเขาได้ พละกำลังนี้น่ากลัวมาก ขอเพียงโจมตีโดน เขาย
