ได้ เป็นวิถีที่ผ่านประสบการณ์และการรู้แจ้งทำให้คุณแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างรวดเร็ว ส่วนวิถีอื่นๆ ต่างต้องอาศัยคุณเสาะหาหนทางด้วยตัวเอง บางทีอาจจะไม่ประสบความสำเร็จอันใด แข็งแกร่งขึ้นไม่ได้ คุณโง่หรือเปล่า?”
“เหอะ ไม่เสแสร้งแล้วเหรอ?” หลิงหลานกล่าวด้วยความหยอกเย้า
เสียงนั้นเงียบลงไปครู่หนึ่ง หลิงหลานเอ่ยต่อว่า “เป็นระบบของมิติการเรียนรู้ใช่ไหม อย่าแสร้งทำตัวเป็นยอดฝีมือลึกลับเลย พูดมาตรงๆ เถอะ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
“เลือกเส้นทางพัฒนาการที่ถูกต้อง เป็นเส้นทางพัฒนาการของคุณ” เสียงนี้ไม่ได้เบาบางแล้ว แต่เป็นเสียงระบบที่หลิงหลานคุ้นเคยดี
หลิงหลานค่อยพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ นี่ถึงจะถูกไม่ใช่เหรอ ทำตัวเหมือนเซียนประหลาดลึกลับทำให้เธอไม่คุ้นชินเอามากๆ “ไม่ใช่ว่าทำตามการฝึกสอนไปทีละขั้นเหรอ?” หลิงหลานสงสัยมาก ไม่นึกเลยว่าจะมีวิถีลึกลับแบบนี้ปรากฏขึ้นมา
“วิถีคือการรู้แจ้ง ระดับบรรลุ ขอบเขตอย่างหนึ่ง ไม่ใช่การฝึกฝนและตัวเลขตายตัว” คำตอบของระบบไม่มีสาระเอามากๆ แต่หลิงหลานกลับฟังแล้วเข้าใจ เธอพยักหน้าเหมือนกับเข้าใจเล็กน้อย นี่ต้องขอบคุณที่เมื่อก่อนหลิงหลานอ่านนิยายมามากเกินไป หลักจริยธรรมคำสอนพระสูตรบางอย่างของจีนโผล่อยู่ในนิยายบ่อยๆ คำพูดที่มีกลิ่นอายคติธรรมแบบนี้ไม่คณามือเธอหรอก
“วิถีที่ฉันเห็นพวกนั้นคือวิถีที่พัฒนาจนถึงที่สุดแล้ว หรือพูดได้ว่า เมื่อใครสักคนเดินเข้าไปถึงที่สุดแล้ว มีความเป็
