นไปได้ที่เขารู้แจ้งถึงความลึกลับขั้นสุดยอด…” มนุษย์มีของมากมายที่เทคโนโลยีวิทยาศาสตร์ไม่อาจอธิบายได้ เหมือนกับเคล็ดวิชาลมปราณบำรุงร่างกายที่เธอร่ำเรียนมาก็เป็นสิ่งมหัศจรรย์อย่างหนึ่ง
คราวนี้ระบบของมิติการเรียนรู้ไม่ได้ตอบกลับ ของบางอย่างต้องอาศัยโฮสต์ตระหนักเข้าใจด้วยตัวเอง
ผ่านไปประมาณหลายนาที ระบบมิติการเรียนรู้ก็เอ่ยถามอีกครั้งว่า “คุณไม่เลือกวิถีเหล่านั้นจริงๆ หรือ? นั่นเป็นทางลัดนะ”
แต่หลิงหลานกลับนึกถึงนิยายประเภทบำเพ็ญเซียนที่เธออ่านพวกนั้น มันเคยบอกไว้ว่า ประสบการณ์ของคนอื่นทำได้แค่เรียนรู้อ้างอิงเท่านั้น ทว่าไม่สามารถเอาแต่เลียนแบบได้ เนื่องจากทุกคนต่างไม่เหมือนกัน มีเพียงของที่ตัวเองตระหนักรู้แจ้งออกมาได้ถึงจะเป็นสิ่งที่เหมาะสมกับตัวเองอย่างแท้จริง บางทีวิถีนี้ก็เป็นเช่นเดียวกัน….
หลิงหลานมีคำตอบแล้ว เธอส่ายหน้าอีกครั้ง “ฉันไม่เลือก”
“คุณไม่อยากแข็งแกร่งขึ้นเลยหรือไง?” เสียงของระบบฟังดูผิดหวังอยู่บ้าง หลิงหลานที่เป็นโฮสต์คนนี้โดดเด่นเหนือใครในทุกๆ ด้าน แต่มันไม่อาจเข้าใจได้เลยว่าทำไมหลิงหลานถึงทิ้งโอกาสที่สามารถทำให้เธอแข็งแกร่งขึ้นอย่างชัดเจนนี้ไป
“ฉันอยากอยู่แล้ว แต่ก็เหมือนกับที่คุณพูดเมื่อตะกี้นี้ มีเพียงวิถีเดียวจากในวิถีนับหมื่นพันบนโลกใบนี้ที่เหมาะสมกับฉัน และฉันอยากเดินไปบนวิถีของฉัน” หลิงหลานเอ่ยอย่างเด็ดขาด
“ต่อให้หลังจากนี้จะไม่ประสบความสำเร็จก็จะไม่เสียใจ” ระบ
