สว่างมาให้ จุดที่รู้สึกสับสบงุนงงก่อนหน้านี้ต่างมีคำตอบแล้ว
หลิงหลานเอ่ยในใจว่า ‘ถึงแม้ตัวเอกจะกลายเป็นราชา แต่เขากลับสูญเสียความบริสุทธิ์จริงใจและความเร่าร้อนกระตือรือร้นในตอนแรก สูญเสียความเป็นตัวของตัวเองไป มีความเป็นไปได้สูงว่าภารกิจคราวนี้มีขึ้นเพื่อทำให้ฉันเข้าใจตัวตนที่แท้จริง ความคิดที่แท้จริงของฉันคืออะไร…
ฉันอยากมีร่างกายที่แข็งแรง ฉันอยากใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรี ฉันอยากทำเรื่องที่ฉันอยากทำตามใจชอบ ไม่อยากเห็นแผนการร้าย ไม่อยากถูกคนควบคุม คบหาเพื่อนสนิทหลายคน เลี้ยงเด็กที่ยอดเยี่ยม ใช่แล้ว ฉันเกลียดปัญหา ฉันไม่อยากถูกผูกมัด…’
หลิงหลานลืมตาขึ้นฉับพลัน เธอยืนขึ้นเอ่ยกับเด็กหนุ่มที่กำลังเฝ้ารออยู่ข้างกายด้วยความเด็ดเดี่ยวว่า “ฉันขอปฏิเสธ!”
“ทำไมล่ะ?” เด็กหนุ่มตะโกนเสียงดังด้วยความเสียใจ ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวเผยแววตาเคียดแค้นออกมา
“โชคชะตาของพวกนายอยู่ในมือของพวกนายเอง เกี่ยวอะไรกับฉันด้วย?” หลิงหลานเอ่ยอย่างเย็นชา คำพูดพวกนี้เป็นเสียงหัวใจของเธอ “ทำไมต้องให้ฉันรับพวกนาย? ทำไมต้องให้ฉันแบกรับภาระหน้าที่ของพวกนายด้วย? ไม่มีใครบีบบังคับให้ฉันทำสิ่งที่ฉันไม่อยากทำได้ ไม่มีใครทั้งนั้น”
“งั้นคุณช่วยพวกเราทำไม? ไม่สู้ปล่อยให้พวกเราตายอยู่ในเงื้อมมือคนพวกนั้นจะดีกว่า” เด็กหนุ่มร้องไห้ ชาวบ้านทุกคนต่างก็ร้องไห้ ขนาดท้องฟ้าก็มีฝนตกลงมาราวกับไม่พอใจความเย็นชาไร้นำใจของหลิงหลาน
“จะช่วยหรื
