นปกป้องของสิ่งนี้ไว้ไม่ได้หรอก”
“สวีถิงจู้! แกมันไอ้ชาติชั่ว!” ผู้อำนวยการตบโต๊ะแล้วลุกขึ้นยืนฉับพลัน เขาไม่รักษาความเยือกเย็นของเขาอีกต่อไป
“เยี่ยอีฝาน ใจเย็นหน่อย” พลโทสวีจ้องกลับไปด้วยความฉุนเฉียว พวกเขาต่างแยกย้ายกันอย่างไม่สบอารมณ์เพราะเรื่องนี้ทุกครั้ง
“ใจเย็น? ฉันใจเย็นมาพอแล้ว ฉันอดทนนายมาตั้งหกปี ตอนนี้เป็นเวลาที่เด็กคนนี้ต้องได้รับการสั่งสอนตั้งแต่แรกเริ่ม จะมีอาจารย์คนไหนที่คู่ควรไปกว่าผู้ควบคุมขั้นเทวะ? นั่นคือมรดกของหลิงเซียว!” ท่านผู้อำนวยการพูดด้วยความจริงจัง “นี่คือสิทธิ์ของลูกชายหลิงเซียว เขามีสิทธิ์ที่จะสืบทอดทุกอย่างที่เป็นของพ่อเขา”
“ฉันไม่ได้บอกว่าจะไม่ให้เด็กนั่นสืบทอดสักหน่อย ขอเพียงพวกเราถอดรหัสเสร็จ เราจะคัดลอกให้เขาหนึ่งชุด เขายังคงได้รับทุกอย่างที่เป็นของหลิงเซียว” พลโทสวีโกรธมากที่สหายเก่าของตนเข้าใจผิด เขาไม่ได้ปล้นชิงสิทธิของหลิงหลานเสียหน่อย เขาเพียงแต่หวังให้มรดกของหลิงเซียวสามารถหมุนเวียนใช้อยู่ในกองทัพ ถึงขนาดที่กลายเป็นมาตรฐาน จินตนาการได้เลยว่าเรื่องนี้จะสั่นสะเทือนได้ถึงขั้นไหน พลังยุทธ์ของสหพันธรัฐจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเป็นแน่แท้ ถึงขั้นที่สร้างกำลังรบที่น่าหวาดกลัวขึ้นอย่างรวดเร็ว สยบประเทศศัตรูที่อยู่รอบๆ ได้ ควรทราบว่าหลิงเซียวเลื่อนระดับรวดเร็วที่สุดในสหพันธรัฐ และก็เป็นผู้ควบคุมขั้นเทวะที่อายุน้อยที่สุดด้วย
ผู้อำนวยการกล่าวเยาะหยันว่า “ผ่
