ายถอดรหัสได้ ฉันก็จะทำสำเนาให้หลิงหลานหนึ่งชุด ก็นับว่าทำตามที่หลิงเซียวกำชับไว้แล้ว แต่ว่าพวกนายยังถอดรหัสไม่ได้ แต่ลูกชายหลิงเซียวเข้ามาที่สถาบันนี้อย่างเป็นทางการแล้ว ครึ่งปีให้หลังเป็นต้นไป เขาก็มีสิทธิเข้าสู่โลกเสมือนจริง รับการอบรมสั่งสอนตั้งแต่แรกเริ่มแล้ว ฉันต้องมอบของต่างหน้าของหลิงเซียวให้กับเด็กคนนั้น จะหน่วงเหนี่ยวให้เขาเสียเวลาไม่ได้”
พลโทสวีกลับไม่ปริปาก “มอบให้เด็กคนนั้น แล้วเขาจะก้าวไปถึงขั้นไหนเชียว? ไม่มีลูกของผู้ควบคุมขั้นเทวะคนไหนที่สามารถทะลวงขีดจำกัดของผู้ควบคุมระดับสูงได้เลยสักคน ต่อให้ใช้ยาเป็นกองบ่มเพาะเขา การเลื่อนขั้นสู่ไพ่ราชาก็เป็นเรื่องที่ถึงขีดจำกัดแล้ว แต่ถ้าทิ้งมันไว้ในกองทัพ เมื่อถอดรหัสมันได้ เราก็จะมีไพ่ราชาจำนวนมหาศาล ถึงขนาดที่มีผู้ควบคุมขั้นราชัน! เหล่าเยี่ย ดูยังไงมันทิ้งไว้ในมือฉันก็มีประโยชน์กว่า ให้เวลาฉันอีกหน่อยเถอะ?”
ผู้อำนวยการพยายามข่มความโกรธเกรี้ยวในอกแล้วเอ่ยปากพูดว่า “ทั้งหมดนี้ต่างก็สร้างขึ้นบนพื้นฐานที่ว่าพวกนายสามารถถอดรหัสมันได้ ถ้าเกิดพวกนายถอดรหัสไม่ได้ชั่วชีวิตล่ะ? หรือถ้าหลิงเซียวตั้งค่าไว้แต่แรกแล้วว่า ถ้าไม่ใช่ทายาทของเขา ก็จะไม่สามารถได้รับมรดกของเขาไปได้ล่ะ? ฝืนถอดรหัสมันไป อาจจะถึงขั้นกระตุ้นให้มันลบข้อมูลทั้งหมดเองก็ได้ ถ้าเป็นอย่างนั้น พวกเราก็จะไม่ได้อะไรเลย ไม่เพียงเท่านั้น ยังทำให้ลูกของหลิงเซียวรับมรดกไม่ได้ด้ว
