ละกำลัง ความเร็ว รวมไปถึงการตอบสนองที่เหนือกว่าคนอื่นหนึ่งขั้น เธอสามารถอาศัยของเหล่านี้บดขยี้กำราบคู่ต่อสู้ได้…นี่เป็นการแสดงออกถึงความแข็งแกร่ง
“เสี่ยวซื่อ นายเป็นลูกน้องแสนดีของฉันจริงๆ ขอบใจนะ!” หลิงหลานที่แก้ปัญหาได้แล้วก็ยิ้มกว้างให้เสี่ยวซื่อ ราวกับความอบอุ่นในวันที่หนาวเหน็บ หัวใจดวงน้อยๆ ของเสียวซื่อเต้นตึกตักไม่เป็นจังหวะ เหมือนกับเขาอยู่ท่ามกลางความอบอุ่น ความอุ่นสบายทำให้คนรู้สึกอาลัยอาวรณ์
เสี่ยวซื่อรู้สึกได้ว่าตัวเขากำลังมึนงงด้วยความชื่นมื่น ดวงหน้าน้อยๆ ที่เดิมทียังพองแก้มด้วยความโกรธก็นุ่มนวลขึ้น มุมปากอดยกขึ้นมาน้อยๆ ไม่ได้
หลิงหลานที่แก้ปัญหาได้แล้วก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เธอใส่เต็มแรงกระทืบเท้าทีหนึ่ง ยืมพลังนี้พุ่งเข้าไปหาอู่จย่งที่อยู่ตรงข้ามอย่างรวดเร็ว ขณะเดียวกันมือขวาก็กำหมัดโจมตีใส่อีกฝ่ายอย่างรุนแรง
อู่จย่งเห็นการเคลื่อนไหวนี้ก็ตะลึงงัน แต่ว่านี่เป็นเพียงเหตุการณ์ในชั่วพริบตา เขารีบตั้งสองมือขึ้นมาทำท่าป้องกัน เตรียมพร้อมต้านทานการโจมตีที่ทรงอานุภาพอย่างยิ่งของหลิงหลาน
ในใจอู่จย่งรู้สึกตกตะลึงเนื่องจากหลิงหลานเคยใช้การโจมตีนี้ในตอนที่เริ่มการประลองมาก่อน แต่ว่าเขากลับป้องกัน ได้อย่างสมบูรณ์แบบ เห็นได้ชัดว่าวิธีการโจมตีนี้ไร้ประโยชน์ แต่ทำไมหลิงหลานยังใช้ออกมาอีกครั้งล่ะ?
อู่จย่งคิดไม่ออก แต่ว่าไม่นานเขาก็เข้าใจ การตั้งรับแบบเดียวกัน ท่วงท่าแบบเดียวกัน ความเร็
