ินเหรินทั้งหลายมักมาหลบภัยใต้อาณัติเขา
บัดนี้กลับกลายเป็นเช่นนี้
ถ้ำสวรรค์แสงรุ่งเรืองในอดีตพังทลาย แม้เขาจะพยายามรักษาไว้สุดกำลัง ก็เหลือเพียงเศษเสี้ยวหนึ่งที่ยังพอเรียกได้ว่า “ดินแดนอันเป็นสิริมงคล” เท่านั้น
แม้แต่เศษเสี้ยวนี้ เขายังเกือบควบคุมไว้ไม่อยู่
เหตุผลง่ายดาย เขาอ่อนแอเกินไป
เมื่อร้อยปีก่อน พลังของเขาเพิ่งฟื้นขึ้นมาถึงวางรากฐานช่วงกลางเท่านั้น อ่อนแอจนถึงขนาดจ้าวยอดเขาปะสานฟ้ายังรับรู้ และกล้าท้าทายเขาต่อหน้าสาธารณชน
เพราะเหตุนี้ เขาจึงต้องคอย “ตกปลา” ภายในนิกายศักดิ์สิทธิ์ ช่วงชิงชะตาฟ้าอยู่หลายครา
กระทั่งสร้างเซียวสือเยี่ยขึ้นมาได้ และได้พลังชะตาจากปลาบุญเจ็ดสี เขาจึงมีความมั่นใจพอจะปิดกรรมแล้วเร้นตน ฝึกฝนเงียบงันเป็นเวลาร้อยปี
ร้อยปีผ่านไป จนถึงวันนี้ เขาจึงสามารถหลอมเศษถ้ำสวรรค์ที่เหลือให้กลายเป็น “ดินแดนโชติช่วงอันเป็นสิริมงคล” นี้ และถือเป็นการฟื้นพลังถึงวางรากฐานสมบูรณ์ได้อย่างฝืน ๆ แต่ก็ต้องคอยเร้นตัวอยู่ภายใน ไม่กล้าเผยโฉม
เพราะหลังจงกวง ยังมี “ชิงเฉิงเฟยเสวี่ยเจินจวิน” อยู่เบื้องหลัง หงยวิ๋นเจินเหรินรู้เรื่องนี้ดี
นางคือหญิงวิปลาสโดยแท้
จงกวงเจินเหรินได้รับการสนับสนุนจากนางเต็มที่ การบรรลุมรรคของเขามีผลดีต่อวิถีฝึกตนของนางอย่างยิ่ง เพราะฉะนั้นนางไม่มีวันยอมให้ใครมาทำลายเรื่องนี้เด็ดขาด
ก่อนหน้านั้นเพราะตนเองอ่อนแอเกินไป นางจึงยังไม่ลงมือ
แต่หากนางรู้ว่าเขาฟื้นพ