็นเพราะหลานลั่วเฟิ่งทำให้เวลาออกจากบ้านของหลิงหลานไม่ได้เช้ามากนัก
หลิงหลานเดินไปที่ป้ายรถประจำทางโดยที่รักษาความเร็วคงเดิมไว้ เวลานี้เองเธอก็ได้ยินเสียงคุ้นเคยตะโกนดังลั่นไม่ไกลจากด้านหลัง “จี้จวิน ลั่วล่าง เร็วหน่อยพวกนาย พวกเราใกล้จะสายแล้ว…”
เป็นฉีหลง! หลิงหลานทำหน้าประหลาดใจ ไม่นึกว่าจะบังเอิญเจอพวกฉีหลงที่นี่แบบนี้ มุมปากเธอเผยรอยยิ้มชั่วร้ายออกมา พวกฉีหลงสามคนยังไม่รู้ว่าเธอเองก็อยู่ประจำแล้วเหมือนกัน พวกเขาน่าจะไม่คาดคิดว่าจะได้เจอเธอที่นี่ในตอนเช้า
ฉีหลงไม่ได้สังเกตเลยว่าคนที่เดินอยู่ข้างหน้าคือหลิงหลานตามที่คาดไว้จริงๆ เขาพุ่งผ่านจากข้างกายหลิงหลานราวกับบินก็ไม่ปาน ทันใดนั้นหลิงหลานก็ยื่นขาออกมาขวางไว้
“ฉีหลง ระวัง” ลั่วล่างที่อยู่ด้านหลังมองเห็นชัดเจนมาก แต่เนื่องจากเขาอยู่ห่างมากเกินไป ไม่สามารถหยุดยั้งได้ ทำได้แค่ตะโกนเสียงดังพยายามเตือนฉีหลงด้วยความเดือดดาล
ฉีหลงมีลางสังหรณ์ระดับสัตว์ร้ายจริงๆ จังหวะที่หลิงหลานยื่นขาออกไปเป็นช่วงเวลาที่ดีเยี่ยมที่สุด แน่นอนว่าฉวยโอกาสตอนที่เขาไม่ได้เตรียมตัว ไม่นึกว่าต่อให้เป็นแบบนี้ ชั่วพริบตาที่ฉีหลงกำลังจะสะดุด หมอนี่ยังสามารถรับมือกับสถานการณ์จวนตัวได้สำเร็จ เขาหดเท้าแทบจะเฉียดผ่านเท้าน้อยๆ ของหลิงหลาน หลีกเลี่ยงเคราะห์ร้ายที่สะดุดล้มนี้ แต่ถึงยังไงก็เป็นการโจมตีโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัวมากเกินไป จังหวะของฉีหลงถูกก่อกวน เขายืนลงบ
