เธอเหมือนกับตั้งเป้าหมายของตัวเองไว้นานแล้ว (คนอื่นเขาเป็นผู้ใหญ่ที่อยู่มาสองชาติ ย่อมไม่ใช่เด็กที่ไม่รู้ความอะไร เธอย่อมไม่ถูกวิธีการสอนแบบนี้ขู่ขวัญอยู่แล้ว) ดังนั้นช่วงเวลาหกปีที่หมายเลขเก้ารับหน้าที่สั่งสอนนี้ ไม่ว่าจะเป็นการฝึกซ้อมที่เข้มงวดมากมาย หลักสูตรวิชาที่ไม่สนเหตุผล หลิงหลานทนรับไปเรื่อยๆ โดนที่ไม่เคยส่งเสียงร้องโอดครวญหลั่งน้ำตาสักหยด นี่ทำให้หมายเลขเก้าที่ใจแข็งดั่งเหล็กอดประทับใจไม่ได้ จนเธอรู้สึกใจอ่อน
ต้องบอกว่านี่เป็นความเข้าใจผิดที่สวยงาม!
มือขวาของหมายเลขห้าลูบคาง รอยยิ้มที่มุมปากกดลึกขึ้น บางทีนี่อาจจะเป็นเหตุผลที่หมายเลขหนึ่งปลดผนึกให้เขาปรากฎออกมา เด็กคนนี้ส่งผลต่อหมายเลขเก้าได้ น่าสนใจมากจริงๆ
รอยยิ้มแปลกพิกลของหมายเลขห้าทำให้หมายเลขเก้าอดห่วงหลิงหลานไม่ได้ เธอเอ่ยปากเตือนว่า “หมายเลขห้า อย่ามากเกินไป”
หมายเลขเก้ารู้ระดับความซาดิสต์ของหมายเลขห้าดีมาก ไม่รู้ว่าตอนนั้นมีเด็กอัจฉริยะที่มีศักยภาพแอบแฝงอย่างไร้ขีดจำกัดถูกเด็ดปีกอยู่ในมือเขาไปเท่าไหร่ แน่นอนว่าเด็กที่สามารถทนรับได้ย่อมเป็นอัจฉริยะระดับปีศาจแห่งยุค…ถึงแม้ว่าเธอจะไม่เคยเห็นหมายเลขห้าฝึกสำเร็จมาก่อนก็ตามที
หมายเลขเก้ามองหลิงหลานด้วยความรู้สึกสับสน ไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากให้หลิงหลานกลายเป็นคนที่มีความสามารถ อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกับช่วงเวลาอบรมสั่งสอนที่ทำให้คนทนทุกข์ทรมานจนตัวสั่นงกๆ แล้ว เธอยังหวังให
