บทที่ 188 แดนลับปรากฏ
ณ ขณะเดียวกันนั้นเอง กลางทะเลดารา
บนเรือศึกของราชสำนักเต๋า อิงถงโส่วกำลังเช็ดเหงื่อเย็นพลางเหลือบตามองเยี่ยซิงเฟิงที่ยืนอยู่หัวเรือ จ้องเขม็งไปยังนภาฟ้าด้านบน
แม้ในวันนี้เขาจะมีฐานะเป็นขุนพลชั้นสี่ เทียบเท่ากับระดับวางรากฐานช่วงกลาง หากมองตามแนวทางฝึกตนก็จัดว่าอยู่ในระดับเดียวกับเยี่ยซิงเฟิง ทว่าเขาย่อมรู้ตัวดีว่าฝีมือของตนเองกับอีกฝ่ายห่างกันดุจฟ้ากับเหว
เพราะเหตุนั้น เขาจึงแสดงความนอบน้อมออกมาอย่างเต็มที่
ขณะนั้นเอง เยี่ยซิงเฟิงหันหน้ากลับมา ขมวดคิ้วเอ่ยด้วยเสียงต่ำ
“เจ้ามั่นใจว่ามันหนีเข้าสู่ดินแดนเร้นแห่งหนึ่งแล้วหรือ?”
อิงถงโส่วรีบตอบกลับทันใด
“ข้ากวาดตรวจด้วยเจตกระบี่ไปทั่วแล้ว มิได้พบร่องรอยดินแดนเร้นใดเลย”
“กราบเรียนเจินเหรินซิงเฟิง ยังต้องใช้เวลาอีกเล็กน้อยขอรับ”
“หากมันเป็นเจ้าหัวหน้ามารหยวนถูแห่งนิกายมารเจียงเป่ยจริงละก็ ข้ายืนยันว่ามันต้องหลบซ่อนอยู่ในเกาะมารโลหิตแน่นอน”
“ฝ่ายสื่อฟ้าของราชสำนักเคยทำนายไว้ว่า มารผู้นั้นมีเส้นใยแห่งกรรมผูกพันลึกซึ้งกับเกาะมารโลหิต หากมิใช่เช่นนั้น ข้าคงไม่กล้ารับราชโองการลับจากเบื้องบน เดินทางจากเจียงตงมายังที่นี่ด้วยตนเอง…แต่โปรดวางใจเถิดเจินเหริน ช้าที่สุดไม่เกินสามวัน ดินแดนเร้นแห่งนั้นจักหล่นปรากฏออกมาแน่นอน”
“หากเจ้าหลอกข้า ข้าจะตัดหัวเจ้า” เยี่ยซิงเฟิงเอ่ยเสียงเย็น
“เจินเหรินวางใจได้!”
อิงถงโส่วรีบตบอกตนเอง พร้
