อมกับหยิบแผ่นยันต์แปดทิศชิ้นหนึ่งออกมา “นี่คือแผ่นดาวประจำทิศที่ฝ่ายสื่อฟ้ามอบให้ข้าโดยเฉพาะก่อนออกเดินทาง”
“ด้วยสิ่งนี้ ย่อมสามารถระบุตำแหน่งการร่วงหล่นของเกาะมารโลหิตได้”
“เจินเหรินย่อมดูออกว่าข้ามิได้กล่าวเท็จ ท่านดูเถิด ตำแหน่งที่มันจะหล่นลงมา อยู่แถวทะเลดารานี่เอง…เอ๋…”
พลันดวงตาอิงถงโส่วเบิกกว้างสุดตัว
“…ตำแหน่ง…คลาดไป?”
ในฉับพลันนั้น เขาสัมผัสได้ถึงเจตกระบี่สายหนึ่งที่จ้องมาทางตนอย่างเย็นยะเยือก ขนลุกซู่ทันที รีบเปลี่ยนคำพูดว่า “เพียงการปรับเล็กน้อยในเชิงเคล็ดพยากรณ์เท่านั้น!”
“คลาดเพียงเล็กน้อย ไม่ใช่เรื่องใหญ่”
“เจินเหรินลองดูเถิด แท้จริงแล้วมันก็ยังอยู่ใกล้ทะเลดารา การทำนายย่อมมิอาจแม่นยำร้อยส่วน ความคลาดเคลื่อนเพียงเล็กน้อย ย่อมเป็นเรื่องอภัยได้”
เมื่อกล่าวมาถึงตรงนี้ อิงถงโส่วรีบงัดเอาความสามารถในการบ่ายเบี่ยงของขุนนางราชสำนักเต๋าที่ฝึกฝนมายาวนานขึ้นมา ใช้กลอุบาย “สี่ตำลึงโยกพันจิน” แปรเรื่องใหญ่เป็นเล็ก เรื่องเล็กเป็นไม่มี กล่าวว่า “หากไม่ผิดพลาด ข้าเชื่อว่าเป็นลวี่หยางนั่นเองที่ใช้วิธีการใดบางอย่างเปลี่ยนตำแหน่งร่วงหล่นของดินแดนเร้น หวังจะอาศัยโอกาสนี้หลบหนีออกมาให้ได้!”
“เพียงแต่มันคาดไม่ถึงว่าข้าจะมีของวิเศษอย่างแผ่นดาวประจำทิศนี้”
“เมื่อเป็นเช่นนี้ มันก็เปลืองพลังไปโดยเปล่าประโยชน์ ข้าเพียงต้องตามร่องรอยแผ่นดาวนี้ไป ก็สามารถจับกุมตัวมันได้แน่นอน!”
พูดไปพูดมา อิงถงโ
