ส่วก็เริ่มเชื่อคำพูดตนเองขึ้นมาเสียแล้ว
อีกด้าน เยี่ยซิงเฟิงเมื่อฟังจบก็ค่อย ๆ พยักหน้า เห็นด้วยว่าความคิดนี้มีเหตุผล ไม่ใช่เดาเอาสุ่มสี่สุ่มห้า จึงกล่าวว่า “เช่นนั้นก็ไล่ตามไปเถอะ”
เมื่อสิ้นเสียง อิงถงโส่วจึงรู้สึกถึงเจตกระบี่ที่จ้องตนเองหายไปอย่างเงียบงัน ค่อยโล่งอกในใจ แล้วรีบสั่งเหล่าทหารของราชสำนักให้ขับเคลื่อนเรือศึก มุ่งหน้าตามร่องรอยของแผ่นดาวประจำทิศ มุ่งสู่ทะเลคลุ้มคลั่งที่ตั้งของโลกบำเพ็ญเพียรปี้หยาง
ทะเลคลุ้มคลั่ง โลกบำเพ็ญเพียรปี้หยาง
ในโถงกลางของพันธมิตรเซียน พวกผู้ฝึกตนขั้นผสานวิถีสิบสองท่านกำลังร่วมกันหลอมกลั่น “ราชโองการแท้จารอักขระทองแห่งวังจักรพรรดิ” ด้วยชีวิตของตน
บำเพ็ญเพียรนั้นไซร้ ย่อมเป็นชะตากรรมของผู้ฝึกตนขั้นผสานวิถีทุกผู้ในโลกปี้หยางนี้
ทว่า ณ ขณะนั้นเอง ผู้อาวุโสหลินผู้มีวัยมากที่สุดในหมู่พวกเขา ซึ่งเส้นผมขาวโพลน กลับลืมตาขึ้นมองข้อความหนึ่งที่เพิ่งส่งเข้ามาจากภายนอก:
“ขอบเขตนอกทะเลปรากฏสิ่งผิดปกติ?”
“เมฆอสุรกายปั่นป่วน แสงวิญญาณฉายพรายทั่ว ผนึกคลื่นวิญญาณทั้งแปดทิศ คาดว่าจะมีดินแดนเร้นปรากฏขึ้น อีกทั้งยังเป็นชั้นวางรากฐาน…”
เมื่ออ่านมาถึงตรงนี้ สีหน้าผู้อาวุโสหลินพลันเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด
แม้โลกบำเพ็ญเพียรปี้หยางจะถูกปิดกั้นจากภายนอก แต่มิได้หมายความว่าจะไม่รู้อะไรเลย โดยเฉพาะคำว่า “เจินเหรินวางรากฐาน” ซึ่งเป็นสิ่งฝังลึกในใจของพวกเขายิ่งนัก
ไม่นาน ผู้อ
