แล้วก็เอ่ยถามข้อสงสัยในใจเธอออกมา
หมายเลขหนึ่งยังคงมีสีหน้าเฉยชา เขาเพียงแต่ถามกลับว่า “เธอบ้าไปแล้วเหรอ” ความหมายภายใต้คำพูดนี้คือหลิงหลานไม่ได้บ้า ประท้วงไปก็ไม่มีความหมายอะไร และถ้าหากหลิงหลานบ้าไปแล้วก็ยิ่งไม่สามารถประท้วงได้เข้าไปใหญ่…
หลิงหลานหลั่งน้ำตานองหน้ามองท้องฟ้าอย่างไร้คำพูด แม่งเอ๊ย ต่อให้เธอมองทะลุปรุโปร่ง โฮสต์อย่างพวกเธอก็ไม่มีอำนาจเลยสักนิดเดียว ได้แต่ถูกมิติการเรียนรู้ที่อำมหิตนี้กดขี่เยี่ยงทาสในช่วงเวลาที่เติบโตเป็นผู้ใหญ่ ไม่มีช่องทางให้ประท้วงเลยแม้แต่น้อย
หมายเลขหนึ่งพอใจกับการสำนึกตัวของหลิงหลานมาก เขากล่าวว่า “ในเมื่อทำภารกิจสำเร็จแล้ว มิติการเรียนรู้ก็จะไม่ตระหนี่ถี่เหนียวเรื่องรางวัลเช่นกัน”
เสียงพูดเพิ่งจะดังไป หลิงหลานก็ได้ยินระบบของมิติการเรียนรู้แจ้งเตือนว่า “ภารกิจล่าเหยื่อสำเร็จ ได้รับรางวัลคะแนนเกียรติยศห้าสิบแต้ม”
เชี่ย มิติการเรียนรู้แม่งขี้งกมากเกินไปแล้ว!
หลิงหลานเหยียดหยามในใจ อย่างไรก็ตามนี่ก็พิสูจน์แล้วว่าการคาดการณ์แต่เดิมของเธอไม่ผิดเลย คะแนนเกียรติยศได้รับยากมากอย่างที่คาดคิดไว้จริงๆ สุดท้ายภารกิจอันน่ากลัวที่แทบจะบีบให้เธอเป็นบ้านี้ก็ให้รางวัลห้าสิบแต้ม เธออดรู้สึกดีใจขึ้นมาอีกครั้งไม่ได้ที่เธอไม่ได้ถลุงคะแนนเกียรติยศพวกนั้นในตอนแรก
หลังจากที่ระบบมอบรางวัลแล้ว หมายเลขหนึ่งก็ดีดนิ้วหนึ่งทีโดยที่ไม่ได้พูดอะไร สภาพแวดล้อมข้างกายพวกเขาก็เปล