แนนนี้ไม่คิดออกมาเลยเถิดไปหน่อยเหรอ”
“คนที่รับหน้าที่ทดสอบสติปัญญาคือใคร พวกเขาจะให้เด็กที่ล้างสมองซื้อตัวยากแบบนี้เข้าไปในห้องเรียนพิเศษ สิ้นเปลืองทรัพยากรของพวกเขาได้ยังไง” ทหารที่อ่านคำวิจารณ์ได้ยินคำพูดก็เบะปาก เหมือนกับดูถูกผู้คุมสอบที่รับหน้าที่ทดสอบสติปัญญาพวกนั้นมาก
“เหอะๆ ก็จริง ในสมองของคนตระกูลใหญ่พวกนั้นต่างก็สนใจเพียงรับคนที่มีพรสวรรค์เพื่อผลประโยชน์ของตระกูล ลืมไปนานแล้วว่ายังมีผลประโยชน์ของสหพันธรัฐด้วย เพราะแบบนี้หน่ออ่อน[1] ที่ดีไม่น้อยเลยถูกสับไปอยู่ห้องเรียนทั่วไป ทำให้พวกเขาสูญเสียทรัพยากรในการบ่มเพาะที่ดีมากขึ้น และทำให้บุคลากรที่มีความสามารถโดดเด่นของสหพันธรัฐลดลงไปมาก” ทหารอีกนายกล่าวด้วยความทอดถอนใจ น่าเสียดายที่คนพวกนั้นมีอำนาจมีอิทธิพลควบคุมอำนาจส่วนใหญ่เอาไว้ ยกตัวอย่างเช่น การรับคนเข้าห้องเรียนของสถาบันลูกเสือก็ถูกพวกเขายึดอำนาจไปจนหมด ต่อให้อยากจะปกป้องคนที่มีควาสามารถโดดเด่นสักกี่คน ทหารธรรมดาทั่วไปอย่างพวกเขาไม่มีความสามารถเพียงพอ
“หวังว่าเด็กคนนี้จะแสดงความสามารถในหัวข้อต่อมาได้ดีขึ้นบ้างนะ ไม่อย่างนั้นเขาไม่มีความหวังในห้องสเปเชียลเอ แล้ว”
“ห้องเอ? เข้าห้องสเปเชียลบีได้ก็อมิตาภพุทธแล้ว น่ากลัวว่าเขาจะถูกส่งไปที่ห้องเรียนทั่วไปน่ะสิ” ทหารอีกคนไม่มองผลคะแนนสติปัญญาในแง่ดี คะแนนต่ำขนาดนี้ยังจะมีโอกาสเข้าไปห้องพิเศษได้อย่างไร
……..
“สวัสดีครับผู้คุมสอบทั
