หายใจเบาๆ และเอ่ยว่า “หลิงเซียว ฉันทำเพื่อลูกของนายได้แค่นี้ หวังว่าเขาจะไม่ดึงดูดความสนใจของคนอื่นๆ ที่มักใหญ่ใฝ่สูงในกองทัพนะ”
…………
หลิงหลานโชคดีมาก เธอไม่รู้เลยว่าเนื่องจากมีการคุ้มครองอย่างระมัดระวังของใครบางคน ทำให้เธอรอดพ้นจากการถูกกองทัพควบคุมและกลายเป็นเครื่องจักรต่อสู้โดยไม่ได้ตั้งใจ นี่ทำให้เธอได้รับช่วงเวลาที่ล้ำค่าในการเติบโตเป็นผู้ใหญ่
อย่างไรก็ตาม เวลานี้หลิงหลานก็ไม่มีใจจะใคร่ครวญว่าคนของหน่วยกองทัพคิดจะปฏิบัติต่อเธออย่างไร ถึงแม้เธอจะกังวลว่าความผิดปกติในการดูดซับยาของเธอจะทำให้กองทัพสนใจในตัวเธอ แต่หลังจากผ่านไปสิบกว่าวันก็พบว่าทุกอย่างสงบเป็นปกติ เธอก็โยนความคิดทิ้งไปและทำเรื่องที่ตัวเองควรทำต่อ
เดิมทีเธอก็เป็นหญิงสาวที่มองโลกในแง่ดี ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่สามารถอดทนต่อความทรมานผิดมนุษย์มนามายี่สิบสี่ปีโดยที่ยังมีสติในชาติที่แล้วได้หรอก
แน่นอนว่าสิ่งที่ทำให้หลิงหลานปล่อยวางปัญหาเรื่องกองทัพโดยสิ้นเชิงก็เป็นเพราะว่า จิตใจของเธอในตอนนี้ถูกข่าวดีบางอย่างยึดครองไว้
เช้าตรู่วันนี้ เสี่ยวซื่อบอกเธอด้วยความตื่นเต้นและเอาใจใส่ว่า เธอมีคุณสมบัติเข้าไปเรียนรู้ในมิติแห่งจิตได้แล้ว
ห้องโถงขนาดใหญ่โตที่อยู่ภายในมิติแห่งจิตของเสี่ยวซื่อกลายเป็นจุดทางเข้าของหลิงหลาน รอบด้านต่างก็เป็นห้องที่ปิดสนิท หลิงหลานเคยลองเข้าไปเปิด แต่น่าเสียดายที่ประตูทุกบานต่างปิดเอาไว้อย่างแน่นหนามาก หลิง
