หลานพยายามคิดหาทางอย่างไรก็เปิดไม่ออก
หลังจากที่เสี่ยวซื่อมองดูด้วยความขบขันมากพอแล้วก็ค่อยบอกเธอว่า ถ้าหากยังไม่ถึงเงื่อนไขในการเรียนรู้ ประตูพวกนี้จะเปิดไม่ออก ส่วนเงื่อนไขคืออะไรนั้น เสี่ยวซื่อปิดปากสนิทมาก ไม่หลุดข้อมูลให้เธอสักนิดเดียว
อย่างไรก็ตาม หลิงหลานยังคงคาดเดาได้รางๆ ว่ามีความเป็นไปได้สูงที่เงื่อนไขจะเกี่ยวข้องกับคุณสมบัติร่างกายของเธอ เพราะว่าเสี่ยวซื่อเตือนให้เธอหมั่นฝึกฝน พยายามกำจัดภัยที่แฝงเร้นอยู่ในร่างกายให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้อยู่หลายครั้ง
หลิงหลานที่รู้ว่าไม่มีความโชคดีโดยบังเอิญก็สะกดกลั้นความสงสัยอย่างรุนแรงของตัวเองไว้ เธอฝึกฝนเคล็ดวิชาลมปราณบำรุงร่างกายที่ได้เรียนรู้ในชาติที่แล้วอย่างว่านอนสอนง่าย พยายามกำจัดภัยแฝงเร้นให้เร็วที่สุด หลังจากที่บรรลุถึงเงื่อนไขการเรียนรู้แล้วก็จะได้ศึกษาให้ดีว่าสุดท้ายสามารถเรียนรู้อะไรในมิติการเรียนรู้ของเสี่ยวซื่อได้
ความจริงแล้วจุดสำคัญที่เป็นสาเหตุที่ทำให้หลิงหลานเร่งรีบขนาดนี้ก็คือเธอเบื่อแล้ว ทุกวันถ้าเธอไม่กินแล้วก็นอน นอนแล้วก็กินอยู่บนเตียง เธอก็เล่นกับตัวเอง วันเวลาที่เป็นกาฝากแบบนี้ยากจะทานทนได้มากเกินไปแล้ว ควรรู้ไว้ว่าถึงแม้ชาติที่แล้ว เธอทำได้แค่นอนอยู่บนเตียงขยับเขยื้อนตัวไม่ได้ แต่อย่างน้อยที่สุดเธอก็ยังสามารถท่องไปในอินเทอร์เน็ตรู้เรื่องเหตุการณ์บ้านเมือง หรืออ่านนิยายฆ่าเวลา…
แน่นอนว่ายังมีอีกเหตุผลหนึ่ง
