ที่ทำให้หลิงหลานรู้สึกรันทดใจขนาดนี้ นั่นก็คือเนื่องจากมารดาของเธอกลัวว่าความลับของเธอจะรั่วไหล ดังนั้นก็เลยไม่พาเธอออกไปเดินเล่น หรือว่ามีปฏิสัมพันธ์ทางสังคมอะไรเลย ว่าแล้วก็น่าสงสาร หลิงหลานมาที่โลกนี้เกือบจะเจ็ดเดือนแล้ว ทว่าเธอได้แต่เดินเล่นอยู่ในห้อง ห้องโถง และระเบียงสามที่เท่านั้น เธอไม่มีโอกาสออกไปข้างนอกดูว่าสุดท้ายโลกใบนี้กลายเป็นแบบไหนไปแล้ว
ในตอนที่หลิงหลานคิดว่าตัวเองอึดอัดแทบบ้า เสี่ยวซื่อก็บอกข่าวดีนี้ทำให้เธอดีใจจนคลั่ง
ดังนั้นวันนี้หลิงหลานเลยทำตัวดีมาก เมื่อทานนมเสร็จแล้วก็ไม่ได้รบเร้าให้มารดาอุ้มเธออกไปเดินเล่นสักรอบ และเข้าสู่ห้วงความฝันอย่างรวดเร็ว (อันที่จริงคือเข้าไปในมิติแห่งจิตของเสี่ยวซื่อ)
หลิงหลานเข้าไปที่มิติแห่งจิตอีกครั้งและก็พบว่ามิติดูเปลี่ยนแปลงนิดหน่อยเมื่อเทียบกับตอนที่มาครั้งก่อน ความเปลี่ยนแปลงเล็กๆ น้อยๆ นี้ทำให้หลิงหลานตื่นเต้นยินดีอย่างยิ่ง
ในหมู่ประตูที่เดิมทีปิดสนิทอึมครึมนั้น มีประตูบานหนึ่งส่องแสงสีแดงแยงตา และบนหน้าประตูก็ปรากฏตัวอักษรจีนขนาดใหญ่สองตัวว่า ทักษะการต่อสู้มือเปล่า!
เสี่ยวซื่ออธิบายอยู่ด้านข้างว่า “ฉันอัปเดตระบบภาษาให้แล้ว เพราะฉะนั้นตอนนี้ภาษาที่ปรากฏขึ้นจะเป็นภาษาและตัวอักษรของที่นี่ มันจะได้ไม่สร้างความลำบากในการทำความเข้าใจของเธอ”
ในใจหลิงหลานรู้สึกยินดี เธอคว้าเสี่ยวซื่อและหอมแก้มของเขาฟอดใหญ่เพื่อแสดงความขอบคุณ
เสี่ยว
