เทศชาติที่คุณปกป้องโดยไม่คำนึงถึงการเสียสละชีวิต คุณรู้ไหมว่าพวกเขาทอดทิ้งสายเลือดของคุณอย่างไร้หัวจิตหัวใจเพื่อผลประโยชน์ที่มากกว่า ถ้าวิญญาณคุณรับรู้ คุณจะเสียใจกับการตัดสินใจในเวลานั้นหรือเปล่า
หลานลั่วเฟิ่งเอ่ยเหน็บแนมอย่างยากที่จะอดกลั้นอีกต่อไปว่า “ที่แท้นี่ก็คือรัฐบาล นี่ก็คือกองทัพ…ในที่สุดฉันก็เข้าใจแล้ว”
บางทีคำพูดเหน็บแนมของหลานลั่วเฟิ่งแฝงความหมายที่เข้มข้นมากเกินไป ใบหน้ายิ้มแย้มของตัวแทนของฝ่ายกองทัพและรัฐบาลทั้งสองเลยแข็งทื่ออย่างชัดเจน
“ในเมื่อเป็นแบบนี้ ฉัน หลานลั่วเฟิ่งก็จะขอให้ทางรัฐบาลและฝ่ายกองทัพรับปากกับฉันเรื่องหนึ่ง ไม่ว่าหลิงหลานลูกของฉันจะสืบทอดบำเหน็จความชอบของพลตรีหลิงเซียวผู้เป็นพ่อของเขาหรือไม่ เขาก็จะหลุดพ้นจากตระกูลโดยสิ้นเชิง และจะไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับตระกูลหลิงอีก”
ตัวแทนจากฝ่ายกองทัพและฝ่ายรัฐบาลมองหน้ากันเอง สุดท้ายก็เป็นตัวแทนของฝ่ายกองทัพที่เอ่ยปากถามว่า “ความหมายของคุณคือ?”
หลานลั่วเฟิ่งยิ้มหยัน “ถ้าเกิดหลิงหลานได้สืบทอดตำแหน่ง คนอื่นๆ ในตระกูลหลิงจะต้องออกไปจากโดฮาทันที มาจากไหนก็ไปที่นั่น…ถ้าหากหลิงหลานสืบทอดตำแหน่งไม่ได้ ฉันกับหลิงหลานก็จะออกไปจากโดฮา ไม่ว่าผลจะเป็นแบบไหน พวกเราก็จะไม่ใช่สมาชิกของตระกูลหลิงอีก”
หลานลั่วเฟิ่งอยากแก้ไขปัญหาเรื่องนี้ของตระกูลหลิงมานานแล้ว ถ้าหากทนลำบากครั้งเดียวแล้วสบายตลอดไป การที่เธอทุ่มเทพยายามวางแผนส