เยาะเย้ยก่อนจะฆ่าหรือ?
แต่ผู้พิพากษาก็รีบสลัดความคิดนั้นทิ้ง
จากสิ่งที่เห็นในระหว่างการต่อสู้ โอเชียนไม่ใช่คนที่จะดูหมิ่นผู้อื่น
‘เขาถามเพราะอยากรู้ชื่อข้าจริง ๆ’
“……มาร์ติเนซ”
ผู้พิพากษาไม่เข้าใจว่าทำไมตนถึงตอบชื่อออกไป
โอเชียนพึมพำชื่อนั้นเบา ๆ หลายครั้ง ราวกับว่าน่าสนใจนัก ก่อนจะเก็บดาบเข้าฝัก
“โอเชียน”
“หมายความว่า……เจ้าจะไม่ฆ่า?”
“ใช่”
“ทำไม?”
โอเชียนตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“เพราะเจ้าก็เคยไว้ชีวิตข้ามาก่อน ข้าจึงควรทำเช่นเดียวกัน”
มันไม่ใช่คำโกหก
อันที่จริง โอเชียนรู้สึกพอใจกับผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นไม่น้อย
เขาไม่เพียงชนะการต่อสู้ แต่ยังได้ใช้ทักษะใหม่อีกด้วย
‘เหมือนตอน PVP กับพาลาดินเลย แถมยังทำให้คิดถึงวันเก่า ๆ’
การต่อสู้กับมาร์ติเนซช่างเต็มไปด้วยความทรงจำดี ๆ จนเขาอยากจะตอบแทนด้วยความเมตตา
“ศาสนจักร……จะไม่มีวันยอมให้เจ้ามีตัวตนอยู่”
“ก็ดี จะมาอีกกี่ครั้งก็เชิญ”
โอเชียนดูพึงพอใจกับข่าวนี้เสียด้วยซ้ำ
การต่อสู้กับคนแข็งแกร่งแบบนี้ ย่อมเปิดโอกาสให้เขาใช้คุณสมบัติใหม่ ๆ ได้แน่นอน
มาร์ติเนซพูดไม่ออกเมื่อเห็นความดีใจของออเชียน
“ดูหน้าเด็กขนาดนี้ อย่าบอกนะว่าเจ้าเคยเห็นโลกมามากแล้ว”
ว่าแล้วโอเชียนก็ชักดาบเก็บเข้าฝัก
มาร์ติเนซจ้องมองเขาด้วยสายตายากจะอ่าน ก่อนจะอ้าปากเอ่ย
“ข้า……”
-ปัง!
รถจี๊ปคันหนึ่งพุ่งชนมาร์ติเนซเข้าเต็มแรงขณะที่เขากำลังจะพูด
ร่างมาร์ติเนซกระเด็นไปตกลงบนพื้นดิน ส่วนออเ
