เอลฟ์ที่อัธยาศัยดีหรอก เขาเป็นคนอารมณ์ร้ายมาก”
“อารมณ์ร้าย?”
โอเซียนนึกถึงเอลดิน
นอกจากจะดูเลอะเทอะแล้ว เขาก็ไม่ได้แสดงท่าทีแย่อะไร
ถ้าจะให้พูด เขาออกจะโร่าเริงเสียด้วยซ้ำ ซึ่งเขาก็ชอบ
‘จริงด้วย’
ถ้านึกย้อนไป ทุก ๆ เอลฟ์ NPC ที่เขาเคยเจอในเกมต่างก็มีบุคลิกแปลกๆ กันทั้งนั้น
ผู้เล่นจึงมักจะส่ายหัวแล้วเรียกพวกนั้นว่า “พวกบ้า”
แต่เอลดินไม่ใช่แบบนั้น
“ไม่ใช่ทุกคนจะเป็นแบบนั้น เอลดินเป็นช่างฝีมือ และเขาภูมิใจในฝีมือตัวเองมาก ต่อให้มีเงินแค่ไหน ถ้าไม่เก่งพอ เขาก็ไม่รับงานทำอาวุธให้”
“ถึงขนาดนั้นเลย?”
“แน่นอน เขาอาจจะขายดาบทั่ว ๆ ไปนะ แต่พวกนั้นก็ไม่มีอะไรพิเศษ ดาบสั่งทำพิเศษของเอลดินมันอีกระดับ เขาไม่เสียเวลากับคนที่ไม่มีฝีมือจริง ๆ หรอก ฉันล่ะตกใจจริง ๆ ที่เขายอมทำให้คุณ ถือเป็นการยืนยันฝีมือนายเลยก็ว่าได้”
“ดีที่เจ้าพาข้ามาเจอที่แบบนี้”
ไดโอลันหัวเราะเบา ๆ อย่างมีเลศนัย
“ไม่มีช่างที่ไหนในโลกอีกแล้วที่ทำของแบบที่เอลดินทำ แล้วนี่ก็ถือว่าเป็นโบนัสพิเศษ”
“แปลว่า ข้าได้การยอบรับแล้วสินะ?”
“แน่นอน ยินดีด้วยนะ นายกลายเป็นลูกค้าคนโปรดคนใหม่ของเอลดินแล้ว”
แม้จะฟังดูไม่ใช่เรื่องน่ายินดีนัก แต่โอเซียนก็ยอมรับมันไป
“แต่ถึงยังไง ดาบราคาเจ็ดล้านล่วงหน้าก็ยังถือว่าแพงอยู่ดี”
ตอนแรกมันแค่ห้าล้าน แต่พอเพิ่มสารเคลือบป้องกันแม่เหล็กเข้าไป ราคาก็พุ่งเป็นเจ็ดล้านทันที
ดวงตาของไดโอลันเบิกกว้าง
“อะไรนะ? เจ็ดล
