ธที่ใช้รบได้จริง”
“เข้าใจล่ะ”
ถ้าไดโอแลนพูดขนาดนี้ ก็น่าไปดูสักครั้ง
“ถ้าจะไป ก็รีบไปดีกว่านะ”
“ทำไมล่ะ?”
“เพราะที่นั่นคนเยอะ เดี๋ยวคิวเต็ม แล้วถ้าคนรู้ว่าคุณไม่มีอาวุธ ก็จะมีบางคนที่ฉวยโอกาสแน่”
“จริงเหรอ?”
“ฉันรู้นะว่าคุณเก่งถึงขนาดโค่นเดเวอร์แห่งภราดรโลหิต (Daver of the Blood Brotherhood) ได้ แต่ไม่มีใครเชื่อหรอก ยิ่งเป็นข่าวลือที่ฟังดูไร้สาระแบบนี้”
“เข้าใจแล้ว”
โอเชียนไม่ได้ติดใจคำพูดนั้นเลย
เพราะถ้าเขาไม่ได้ใช้แสงดาว (Starlight) เขาเองก็อาจจะแพ้เดเวอร์ได้เช่นกัน หมอนั่นแข็งแกร่งขนาดนั้น
มันเป็นคำตัดสินที่ยุติธรรมสำหรับคนที่ร่ายเวทระดับสี่ดาวได้ในพริบตา
‘คนแบบนั้นกลับโดนเด็กใหม่ในวงการจัดการได้? มันเป็นเรื่องที่หมาเดินผ่านยังไม่อยากเชื่อเลย ฉันทำได้ก็จริง แต่ยังรู้สึกเหลือเชื่ออยู่ดี’
คนที่มองการณ์ไกลจะรู้ว่า แม้ข่าวลือจะไม่จริง 100% แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องแต่งขึ้นล้วน ๆ
“ในวงการนี้มีพวกอย่างนั้นเยอะ พวกไฮยีน่าที่คอยฉวยโอกาสจากข่าวลือเพื่อสร้างชื่อให้ตัวเอง คุณจะลำบากไปอีกพัก ต้องพิสูจน์ตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ต้องเจอพวกที่ไม่เชื่อใจคุณ”
ถ้าคิดจะยอมแพ้ ก็ยอมแพ้ซะตอนนี้
นั่นคือสิ่งที่คำพูดของไดโอแลนต้องการสื่อ
แต่คำแนะนำนั้นจริงใจ อย่างน้อยโอเชียนก็รู้สึกเช่นนั้น
“งั้นพาไปเลย”
โอเชียนพูดอย่างไม่ใส่ใจนัก แต่แววตากลับคมราวกับมองเห็นการต่อสู้
ไดโอแลนจ้องมองเขา ก่อนจะยิ้มกว้างโชว์ฟันขาว
