งเล็กจ้อยราวกับขยะ
แม้จะยอมรับว่าอีกฝ่ายมีไพ่ตายอยู่ในมือ แต่ก็ไม่ใช่ว่าเขาจะแพ้ได้เลย
“ต่อให้แกเป็นอัศวินแห่งนภา ข้าก็จะเผาแกให้เป็นจุณ!”
เดฟเวอร์ปลดปล่อยเพลิงจากแขนขวาออกมา
อสรพิษเพลิงเลื้อยพาดตามท่อนแขน ขากรรไกรอ้ากว้างตรงเข้าหาโอเชียน
มันมีขนาดใหญ่พอจะกลืนกินออเชียนทั้งคน และแสงดาวทั้งหมดที่หล่นลงมายังโลกนี้ได้ในคำเดียว
เดฟเวอร์มั่นใจว่าตนเองจะชนะอย่างแน่นอน
นี่คือการโจมตีที่ทรงพลังที่สุดในคลังเวทของเขา
ไม่มีทางเลยที่นักดาบคนหนึ่งจะรับมือได้
แต่ใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจของเดฟเวอร์กลับพังทลายลงในวินาทีต่อมา
สิ่งที่โอเชียนทำกับอสรพิษเพลิงที่ตกลงมาจากฟ้า มีเพียงสิ่งเดียว
เขาเพียงแค่ยกดาบขึ้นมา แล้วฟันไปที่หัวของอสรพิษ
เท่านั้นเอง
‘เดี๋ยวก่อน…นั่นมันอะไรกันแน่?’
ดาบสีขาวบริสุทธิ์ผ่าหัวอสรพิษเพลิงออกเป็นสองซีกอย่างง่ายดาย
ดาบในมือของโอเชียนไม่ได้หยุดแค่ตรงหัว แต่มันผ่าจากหางจรดปลายอีกด้านอย่างไร้แรงต้าน
อสรพิษเพลิงแยกออกเป็นซ้ายและขวา ราวกับท่อนฟืนถูกผ่าเป็นซีก ก่อนจะแตกสลายเป็นสะเก็ดไฟแล้วหายไป
เปลวเพลิงสีแดงเพลิงที่เคยดูราวกับเผาโลกทั้งใบให้ลุกไหม้ กลับมอดไหม้ลงด้วยเปลวเพลิงสีขาวเพียงสายเดียว
‘อะไรกัน…นั่นมันอะไรกันแน่?’
เขาไม่เคยได้ยินว่ามีไฟที่สามารถฟันไฟได้
หรือจริง ๆ แล้ว สิ่งที่เป็นสีขาวนั่น…มันคือเปลวไฟจริงหรือ?
แม้จะเห็นกับตาเช่นนั้น เดฟเวอร์ก็ยังรีบเร่งเรียกพลังจากเท
