สลาอาร์มขึ้นมาอีกครั้ง
เศษโลหะนับไม่ถ้วนถูกดูดขึ้นไปในอากาศด้วยแรงแม่เหล็ก มุ่งเป้าไปที่โอเชียน
เศษโลหะเหล่านั้นอัดแน่นไปด้วยกระแสไฟฟ้าแรงสูง พุ่งเข้าหาเขาราวกับฝูงปลาปิรันย่าหิวโหยที่ได้กลิ่นเลือด
ออเชียนเหวี่ยงดาบจากซ้ายไปขวา
แสงสีขาวบริสุทธิ์พลุ่งออกจากปลายดาบ ปัดเป่าเศษโลหะที่ชาร์จไฟฟ้าไว้ออกไปจนหมด
แต่เดฟเวอร์เห็นว่ายังไม่พอ เขาจึงเร่งพลังในแขนเทสลาจนถึงขีดสุด
เทสลาอาร์มที่ไม่ได้รับการระบายความร้อนส่งเสียงแผดร้องจากการทำงานเกินพิกัด แต่เดฟเวอร์ไม่สนใจ
เขารู้สึกอย่างแรงกล้าว่าเขาต้องฆ่าโอเชียนให้ได้ในตอนนี้
ทันใดนั้น เขาเก็บรวมเศษซากโลหะเล็ก ๆ ที่ลอยอยู่กลางอากาศ สร้างกรงขังรอบตัวออเชียน
“ตายซะเถอะ!”
เขาผนึกโอเชียนไว้ในคุกพลังงานไฟฟ้าสีฟ้า ตั้งใจจะช็อตให้ตาย
แต่ทันทีที่กรงถูกสร้างเสร็จ ดาบสีขาวบริสุทธิ์ก็ตวัดผ่านมัน
ดาบสะบัดขึ้น-ลง ซ้าย-ขวา เฉียงตัดไขว้ หมุนวนไม่หยุด
กรงไฟฟ้าระเบิดกระจายเป็นเสี่ยง ๆ ขณะที่ออเชียนเหยียบเศษโลหะหนึ่งในนั้นแล้วพุ่งเข้าหาเดฟเวอร์
“อย่ามาเหลวไหล!”
-คู๊กกกกึง
หลังคาของโรงไฟฟ้าสั่นสะเทือน เศษโลหะก้อนใหญ่ลอยขึ้นผ่านเพดาน
แสงสีม่วงเปล่งรอบเศษซากเหล่านั้น
ด้วยเวทแรงโน้มถ่วง เศษซากที่หนักเกินจะยกด้วยตนเองได้ กลับลอยขึ้นได้อย่างง่ายดาย
เดฟเวอร์สะบัดมือให้ซากเหล็กมหึมาเหล่านั้นพุ่งเข้าหาออเชียน
ความเร็วเพิ่มขึ้นหลายเท่าด้วยแรงโน้มถ่วง จนมันดูเหมือนอุกกาบาตที
