่พุ่งย้อนขึ้นฟ้า
แม้แต่โอเชียนที่แข็งแกร่งที่สุด หากโดนเข้าไปก็คงแหลกละเอียดถึงกระดูก
ซากอาคารขนาดเท่าบ้านบังสายตาทั้งหมดของเขา แต่ในวินาทีวิกฤตนั้น โอเชียนยังคงนิ่ง
เขาเชื่อมั่นว่า ในชั่วขณะนี้ ดาบในมือเขาจะไม่มีวันหัก
ไม่ว่าจะเป็นอะไรที่ขวางทาง ทุกอย่างจะต้องพ่ายแพ้ให้กับแสงดาวนี้
เพราะแสงดาวนี้คือพลังแห่งปาฏิหาริย์ พลังที่สูญหายไปแล้ว…เป็นตำนานที่ถูกจารึกใหม่อีกครั้ง
-ชวู่บ!
ซากมหึมานั้นถูกผ่าขาดอย่างง่ายดาย แต่เขาไม่หยุด เพราะไม่มีสิ่งใดหยุดเขาได้อีก
เดฟเวอร์รีบรวบรวมพลังเวทสุดท้ายที่เหลืออยู่
เขายกโลหะชิ้นสุดท้ายขึ้น เสริมพลังให้แข็งแกร่งขึ้นแล้วตั้งเป็นโล่เบื้องหน้า
แค่เวทป้องกันไม่พอ เขายังลงเวทป้องกันซ้อนกันถึงห้าชั้น
แต่ทันใดนั้น ดาวตกสีขาวก็หล่นกระแทกลงมาบนโล่
───!!!
เสียงระเบิดดังกึกก้อง พร้อมแสงเจิดจ้าแผ่ซ่านออกไป
เป็นครั้งแรกที่ดาบของออเชียน ซึ่งผ่าทุกสิ่งมาได้อย่างง่ายดาย ถูกหยุดไว้
แต่มันไม่ได้ถูกผลักกลับ พลังทั้งสองเข้าสู่สภาวะปะทะกันอย่างสมดุล
ทุกคนที่เฝ้ามองจากระยะไกลต่างกลั้นหายใจ ขณะที่ลำแสงจากดวงดาวเจิดจ้าเจาะผ่านกลุ่มเมฆ
ลำแสงแห่งความหวังนั้นช่างเล็กจ้อยและดูไร้พลัง เมื่อเทียบกับเวทอันมหาศาลที่เดฟเวอร์ปลดปล่อยออกมา มันดูราวกับจะมอดดับได้ทุกเมื่อ…แต่ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็ยังมองเห็นมันอยู่
บางที…อาจเพราะแสงนั้นทำให้พวกเขานึกถึงเรื่องเล่าในวัยเด็ก ก่อนที่ชีวิตจะเป