ลี่ยนไปตามความโหดร้ายของโลกใบนี้
เรื่องเล่าจากปู่ย่าตายาย
‘รู้ไหม ว่าบนฟ้าน่ะ มีแสงสว่างที่สวยงาม มันลุกโชนอยู่ตลอดเวลา ไม่เคยมอด ไม่เคยดับ’
เด็ก ๆ เคยหลงใหลในเรื่องเล่านั้น แต่มันก็อยู่ได้ไม่นาน
ในเมืองที่มลภาวะหนาแน่นเช่นนี้ ไม่มีใครเห็นดวงดาวได้อีกต่อไปแล้ว
โลกใบนี้ได้สูญเสียแสงแห่งท้องฟ้ามานานแล้ว
พวกเขาเติบโตมาในเมือง ไม่เคยเห็นดวงดาวตั้งแต่เกิด และนั่นก็คือชีวิตที่พวกเขาเคยชิน
แม้จะโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว พวกเขาก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่า “แสงดาว” คืออะไร
และบางที… พวกเขาอาจไม่มีวันได้รู้จักมันเลย
เด็กที่เกิดมาในอนาคตเอง ก็คงเป็นเช่นเดียวกัน
─พวกเขาเคยคิดแบบนั้น
เพราะความงดงามอันเยือกเย็นและใสกระจ่างนั้น ช่างเหมือนปาฏิหาริย์ที่หลุดออกมาจากเรื่องเล่าในวัยเด็ก
และเพราะเหตุนี้… พวกเขาจึงยังคงเฝ้ามองมัน
พวกเขาไม่ยอมละสายตา แม้จะรู้สึกเหมือนร่างกายกำลังจะล้มลงต่อหน้าพลังมหาศาลนั้น
เพราะหากนี่คือปาฏิหาริย์จริง ๆ มันจะไม่มีวันดับมอดลง
-ดื๊ดดดดดดดด
พลังทั้งสองยังปะทะกันอย่างสมดุล
เดฟเวอร์กัดฟันแน่น ใช้เรี่ยวแรงสุดท้ายตะโกนออกมา
“แกเป็นใครกันแน่!? แล้วทำไมถึงสู้ถึงขนาดนี้?!”
เสียงของเขาแฝงไปด้วยความโกรธและความคับข้องใจ
ความตั้งใจเดิมของเดฟเวอร์ ก็แค่ทดสอบสมรรถนะของเทสลาอาร์มที่ขโมยมา
เขาสร้างแก๊งโจรขึ้นมาเบื้องหลังเพื่อเข้ายึดโรงไฟฟ้า
เพราะรู้ดีว่าไม่นาน ทหารรับจ้างและนักแก้ปัญหาจะต้องมาแย่งชิงพื
