บอกก็ขาดครึ่งเรียบสนิท
“อะ อ๊าก”
ขาของคิดทรุดลงทันที เขาทรุดตัวนั่งกับพื้น
สีหน้าเขาซีดเผือดเมื่อตระหนักว่า ตัวเองเพิ่งเกือบตาย
“ดูเหมือนว่าพวกเจ้าจะรู้จักลำดับกันแล้วนะ”
โอเชียนเก็บดาบเข้าฝัก แล้วหันไปมองชายที่เอ่ยขึ้นเมื่อครู่
เขาเป็นชายวัยสี่สิบ ใส่เสื้อโค้ทยาวอย่างเป็นทางการ
ไว้เคราขาวครึ่งหนึ่ง ดูมีบุคลิกแบบโบราณนิด ๆ
“เป็นภาพที่น่าประทับใจทีเดียว คุณต้องเป็นโอเชียนที่ลือกันใช้ไหม?”
“เจ้ารู้จักข้า?”
“จะไม่รู้ได้ยังไง ในเมื่อคุณเป็นคนที่ล้มรังโจรด้วยดาบเพียงเล่มเดียว แถมยังจับวอร์ล็อกที่หนีออกมาได้แบบสบาย ๆ อีก”
โอเชียนเบิกตากว้าง เขาแปลกใจ เพราะปกติคนส่วนใหญ่จะมองเรื่องดาบว่าเป็นแค่เรื่องไร้สาระ
“อา แนะนำตัวก่อน ผมชื่อเดวิด โรเชียร์ เป็นนักแก้ปัญหาเหมือนกัน”
พอเขาแนะนำตัว เสียงซุบซิบก็ดังขึ้นในหมู่ทหารรับจ้าง
“ผู้บัญชาการเดวิดมาด้วยว่ะ”
“โคตรพ่อมือเก๋าเลย”
โอเชียนได้ยินบทสนทนาเล็ก ๆ น้อย ๆ นั้นชัดเจน จึงพูดออกมา
“คนดังเหมือนกันแฮะ”
“แค่ชื่อเสียงเก่า ๆ เมื่อเทียบกับดาวรุ่งแบบคุณ”
เดวิดพูดพลางตบมือสองที
จากนั้นร่างใหญ่สองร่างที่อยู่ด้านหลังก็ขยับเข้ามา
โอเชียนเบิกตาขึ้นเมื่อเห็นพวกมัน
‘หุ่นยนต์กล?’ (Automaton)
ใส่สูทดำและสวมหมวก หน้าของมันเป็นเหล็กไร้ร
