ยน้ำเสียงระวังตัว
โรแนนเอียงคอเล็กน้อยเป็นเชิงขบขัน
พยานก็มีอยู่เต็มไปหมด ข่าวลือแบบนี้แพร่กระจายไม่ยากหรอก
เขายกมือเกาแก้มอย่างเก้อ ๆ
เขาเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมคนถึงระแวงทุกคำที่เขาพูด
“ก็เคยบอกแล้วไง ว่าผมต้องรู้ทุกอย่างให้ได้ถึงจะทำงานนายหน้าได้ แล้วไงล่ะ ไอดีของนายล่ะ?”
“เขาบอกให้รอสองสามวันค่อยไปรับ”
“ดีเลย เพราะผมเดาว่าตอนนี้คุณคงแทบไม่เหลือเงินในกระเป๋าแล้วล่ะ งั้นสนใจรับงานสักชิ้นไหม?”
เขาพูดด้วยท่าทีเรียบง่าย ราวกับการเสนองานเป็นเรื่องปกติของการพบกัน
“รู้อยู่แล้วว่านายจะพูดแบบนี้ เอาเถอะ ว่ามาเลย”
“คราวนี้ไม่ใช่งานเล็กนะ เป็นงานใหญ่จริง ๆ”
“งานใหญ่เหรอ จะให้ไปลุยรังจอมเวทดำรึไง?”
“ฮึฮึฮึ ถ้าอย่างนั้นคงยุ่งแน่ แต่ยังดีที่ไม่ใช่”
“น่าเสียดายนิดหน่อยนะ แล้วงานคืออะไร?”
“เป็นงานที่ต้องทำเป็นทีม และทีมขั้นต่ำต้องมีอย่างน้อยยี่สิบคนขึ้นไป ถือว่าไม่ธรรมดาเลย”
แววตาโอเชียนเป็นประกายขึ้นมาทันที
“เกี่ยวกับเรื่องอะไร?”
“มีพวกอันธพาลบุกเข้ายึดโรงไฟฟ้าพลังงานความร้อนในเขต 43 ซึ่งเป็นแหล่งจ่ายไฟให้เขต 39 ทำให้เกิดเหตุฉุกเฉินขึ้น”
โอเชียนขมวดคิ้วก่อนจะถามกลับ
“ทำไมโรงไฟฟ้าของเขต 39 ถึงไปอยู่ในเขต 43 ไม่ควรสร้างไว้ในเขตตัวเองเหรอ?”
“ก็เพราะโรงไฟฟ้าพวกนี้ปล่อยมลพิษเยอะ ทำให้อากาศหม่นมัว คนในเขต 39 เลยรวมตัวกันร้องเรียนให้ย้ายที่สร้าง”
ทุกชุมชนก็เหมือนกันหมด
โอเชียนพยักหน้าเบา ๆ ด้วยความเข้าใ
