ผู้สอดแนมยกมือขึ้นทันทีเป็นสัญญาณยอมจำนน
“……ใจเย็นก่อน ขอโทษที่แอบดูคุณเมื่อครู่”
ว่าแล้วเขาก็ถอดหน้ากากกันแก๊สที่ปิดหน้าออกอย่างช้า ๆ
พอถอดหมวกหนังและแว่นกันลมออกผมสีงาช้างก็สยายออกมาจากศีรษะ
โอเซียนเบิกตาเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ
เป็นผู้หญิงแถมยังสวยมากด้วย
“ฉันไม่ใช่ศัตรูนะ ฉันมาช่วยคุณ เชื่อฉันเถอะ”
“ข้าเชื่อ”
“จริงเหรอ?”
“จริง เพราะในสายตาเจ้าไม่มีแววประสงค์ร้ายเลย”
เมื่อได้ยินอย่างนั้น ดวงตาของหญิงสาวก็เบิกกว้างด้วยความตกใจ
“……ดีใจที่ได้ยินอย่างนั้น ฉันชื่อโลเรน ปองค์ (Lorraine Ponk)”
“โอเซียน”
“โอเซียน… แล้วคุณรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงเฝ้าดูคุณเมื่อครู่?”
“เพื่อดูว่าภารกิจแรกของข้าสำเร็จไหม และถ้าไม่สำเร็จ เจ้าก็จะช่วยข้า”
คำตอบของโอเซียนทำให้โลเรนเบิกตากว้าง
“คุณรู้?”
“พอเดาได้อยู่”
โอเซียนอาจจะมีความสามารถในการมองและปัดกระสุนได้ แต่การมีความสามารถนั้นกับการมีประสบการณ์ในการใช้จริงเป็นคนละเรื่องกัน
แม้แต่คนที่มีพรสวรรค์มากที่สุดก็อาจตายได้ถ้าพลาดเพียงเสี้ยววินาที
ในฐานะของโรแนนการปล่อยให้โอเซียนไปทำภารกิจตั้งแต่แรกอาจดูแปลกแต่ก็จัดคนไปคอยสนับสนุนไว้เผื่อเหตุไม่คาดฝัน
“… … เฮ้อ จริงอย่างที่เขาว่า แค่ได้ยินก็รู้สึกตื่นเต้นแล้ว”
โลเรนจิ๊ปากเบา ๆ กับความหลักแหลมของโอเซียน
โรแนนบอกว่าโอเซียนเพิ่งมาเมืองทิร์นาได้ไม่นาน
แต่น้ำเสียงและท่าทีของเขาราวกับเป็นมือเก๋าที่ผ่านสมรภูมิมาหลายปี
“จ
