วกมันคือคนที่เพิ่งลงมาดูเมื่อครู่
แต่สิ่งที่ทำให้จาค็อบตกใจที่สุดคือ คนที่ทำเรื่องทั้งหมดนี้ ไม่ใช่กลุ่มใด ๆ แต่เป็นแค่ “ชายคนเดียว”
“นายคือจาค็อบเหรอ?”
ชายผมดำที่ยืนอยู่ท่ามกลางซากความเสียหาย จ้องมองเขาและถามขึ้น
‘มันรู้จักชื่อข้า…’
จาค็อบเข้าใจทันทีว่าชายคนนี้มาหาตัวเขา
มีพวกมาอีกด้วยไหม? ไม่มี แสดงว่าเป็นพวกลุยเดี่ยว?
รู้ตัวอีกที จาค็อบก็กระชากไกปืน
-เปรี้ยง!
เขายิงใส่จุดสำคัญของเป้าหมาย
ยิงซ้ำสองครั้งติด เทคนิค “ดับเบิลแท็ป” ที่เรียนมาในกองทัพถูกปล่อยออกอย่างแม่นยำ
ไม่ใช่แค่ยิงสองนัดติด แต่มันคือทักษะที่รวมทั้งการจับปืน ท่ายืน การควบคุมแรงสะท้อน และการรีเซ็ตไกปืน
แสดงให้เห็นว่าเขาชำนาญการใช้ปืนนี้มานาน
แต่ปฏิกิริยาของชายถือดาบตรงหน้ากลับเกินกว่าที่เขาคาดไว้มาก
ฉิ่ง! ฉิ่ง!
เขาแกว่งดาบปัดกระสุนออกไปได้
“ยิงได้ดีใช้ได้นี่”
โอเซียนชายผมดำกล่าวชมฝีมือยิงของจาค็อบ
จาค็อบยิงสองนัดติดกันได้แม่นยำ รู้เลยว่าเขาเคยผ่านการฝึกมืออาชีพต่างจากพวกห่วย ๆ ที่หลับหูหลับตายิง
แต่จาค็อบกลับขมวดคิ้วแน่น
‘บ้าเอ๊ย ปัดกระสุนด้วยดาบ?’
นอกจากจะใช้ดาบเป็นอาวุธแล้ว ยังใช้มันปัดกระสุนได้อีก?
ไม่น่าเชื่อ เว้นแต่ว่ามีสายตาที่เกินมนุษย์ และร่างกายที่รับมันได้
สิ่งแรกที่โผล่ขึ้นมาในหัวของจาค็อบคือ “มนุษย์ดัดแปลง”
แต่ร่างกายของโอเซียนไม่มีร่องรอยของการผ่าตัดใด ๆ
แสดงว่าเขาอาจเป็น “มิวแทนต์ระดับสูง”
‘แต่มิวแทนต์ร
