อเป็นโลหะอย่างดี
ผู้ช่วยเอ่ยเสียงเรียบ “พอแค่นั้นละ”
ดวงตาสีแดงเข้มจ้องตรงมาอย่างไม่วางตา ภายใต้สายตานั้น โอเชียนนิ่งอยู่เพียงครู่ ก่อนจะกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“ข้าคิดว่า… ข้าได้แสดงให้ประจักษ์เพียงพอแล้วกระมัง”
“…อืม ฉันเห็นพอแล้วล่ะฉันขออภัยแทนความหยาบของลูกน้องด้วย”
“ท่านผู้ช่วยพูดอะไรครับเนี่ย?”
ทหารหนุ่มอุทานเสียงหลงไม่เข้าใจว่าทำไมเจ้านายของตนจึงเป็นฝ่ายขอโทษ
แต่สายตาคมกริบของผู้ช่วยหญิงตวัดมองมาอย่างเย็นชา
‘หุบปาก’
แค่แววตานั้นก็บีบให้ชายหนุ่มเงียบเสียงไปทันที
โอเชียนเก็บดาบเข้าฝัก เธอก็ลดขาลงในเวลาเดียวกัน
“ขอถามอีกครั้ง — นายชื่ออะไร?”
“โอเชียน ข้าแจ้งไว้ก่อนหน้าแล้วมิใช่หรือ?”
“…ถูกแล้ว ฉันมีนามว่าอาเลนเซีย แฮร์ เป็นผู้บัญชาการ ณ ที่แห่งนี้ และข้าก็เป็น
‘เอนฟอร์เซอร์
‘เอนฟอร์เซอร์?’
โอเชียนไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวหรือประหลาดใจแม้แต่น้อย ทำให้เหล่าทหารโดยรอบรวมถึงอาเลนเซียเองต่างก็ตื่นตะลึง
‘เขาไม่กลัวเธอเลยงั้นหรือ… หรือเพราะมั่นใจในฝีมือตน?’
ฝีมือของโอเชียนนั้นเหนือชั้นเกินจะเป็นเพียงฟิกเซอร์ธรรมดา
‘อีกอย่าง เขา… เขาตามการเคลื่อนไหวของเธอได้ทัน’
อาเลนเซียสั่นศีรษะเบาๆ กลบความคิด ก่อนจะก้าวถอยออกและกล่าว
“นายไปเถิด”
โอเชียนชำเลืองมองอีกฝ่าย ก่อนจะหันหลังกลับ ทันใดนั้นเขาหยุดและพูดทิ้งท้าย
“แท้จริงแล้ว ข้ามิได้ประสงค์จะฆ่าเขาตั้งแต่แรก”
พูดจบ เขาก็จากไปโดยไม่หันกลับม
