าต้องไปที่ไหน
ต้องคอยสังเกตและหาทางด้วยตัวเอง
เควสที่มีจุดหมายไม่ชัดเจนและโครงสร้างซับซ้อนทำให้หาตัว NPC ยาก
ซอยหลังของเมืองโดยเฉพาะเป็นที่เหมาะมากสำหรับการเสียเวลาโดยไม่ทำอะไร
ผู้เล่นหลายคนเบื่อกับเควสเหล่านี้ จนต้องออกจากเกม หรือไปทำเควสที่ง่ายกว่าที่อื่น แต่ผมไม่ใช่คนแบบนั้น
‘ในเกมมี NPC จำนวนมากที่ไม่โต้ตอบกับผู้เล่น จึงยากที่จะถามหรือหาข้อมูล’
แต่นี่คือโลกแห่งความจริง ไม่ใช่เกม
ผมจึงคิดว่าถ้าแค่พูดคุยกับคนไร้บ้านตามถนนก็อาจจะได้ข้อมูลบ้าง
ด้วยความคิดนั้นผมจึงตัดสินใจหาคนแถวนี้ที่อาจรู้เรื่องอะไรบางอย่าง
โบม! –
แอปเปิ้ลสีแดงสดกลิ้งมาหาฉันพร้อมเสียงบางอย่างแตก
ฉันหยิบมันขึ้นมาและเหลือบมองไปยังต้นเสียงของความวุ่นวาย
“ถ้าจะทำธุรกิจตรงนี้ ก็ต้องจ่ายมา!”
“คิดว่าหนีไปแล้วจะรอดเหรอ? รู้ไหมว่าเราเข้มงวดแถวนี้ขนาดไหน?”
“เฮ้ ทำอะไรน่ะ ทุบมันเลย!”
ผู้ชายห้าคนร่างใหญ่ที่ดูเหมือนอันธพาลกำลังรังแกแม่ค้าผลไม้
พวกเขาถีบแผงลอยล้มและเหยียบผลไม้ที่กลิ้งไปทั่วพื้น
เธอพยายามต่อสู้แต่ไม่มีทางสู้พวกเขาได้เลย
ผู้ชายสูงหนึ่งในนั้นผลักเธออย่างแรงจนล้มลงไปบนพื้น
ผมมองไปรอบๆ เห็นคนผ่านไปโดยไม่เข้าไปช่วย
นั่นก็แสดงว่าไม่ใช่ครั้งแรกที่เกิดเหตุการณ์แบบนี้
‘ใช่แล้ว ในโลกนี้ต้องมีอะไรแบบนี่อยู่แน่ๆ’
ผมทิ้งแอปเปิ้ลในมือ พลิกกลับมาแล้วขว้างใส่คนที่ดูเหมือนหัวหน้าแก๊งค์
ปัง! –
แอปเปิ้ลพุ่งตรงไปชนข้างขมับหนึ่งในผู
