บทที่ 178 เริ่มใหม่อีกครา ฝ่าทะลุสู่ขั้นกลาง
ท่ามกลางสถานการณ์ถูกบีบคั้นสองทางจากเงากรรมแห่งวิถีกับสุขาวดีเซิ่นเล่อ ท่านกลับเลือกหนทางที่สาม ระเบิดตนเองอย่างดุเดือด ชีวิตของท่านสมควรเรียกว่าเป็นตำนานโดยแท้
จำนวนหน้าคงเหลือของคัมภีร์ร้อยชาติ: 92
ท่านกลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง สามารถเลือกหนึ่งในสิ่งที่ได้รับจากชาติก่อนได้ดังนี้:
หนึ่ง: สมบัติวิเศษ สอง: ระดับบำเพ็ญตน สาม: อายุขัย สี่: สละสิ่งที่ได้รับทั้งหมด ตื่นรู้พรสวรรค์หนึ่งจากประสบการณ์ชาติก่อนโดยสุ่ม
บนยอดเขาหลัวเฟิง ลวี่หยางลืมตาขึ้น แต่กลับนิ่งอึ้งไม่อาจคืนสติได้ชั่วขณะ ในห้วงสมองยังหลงเหลือดวงเนตรสีทองคู่หนึ่งซึ่งเปล่งประกายพุทธะเต็มเปี่ยม
เสียงลมกรรโชกบนยอดเขาราวกับสูญสลายไปชั่วขณะ สิ่งเดียวที่ลวี่หยางได้ยิน คือเสียงหัวใจที่เต้นระรัวเพราะความหวาดหวั่น เหงื่อไหลพรากจนชุ่มโชกทั่วกาย ปากอ้าอยู่เล็กน้อยแต่กลับเหมือนลืมหายใจไปชั่วขณะ
ผ่านไปนาน ลวี่หยางจึงค่อย ๆ เค้นเสียงออกจากลำคอได้เล็กน้อย
“ฉิบบ!”
สิ่งที่ปรากฏท้ายที่สุดนั่นมันอะไรกัน!? นั่นเห็นชัดว่าไม่ใช่สตรีชุดขาว ไม่ใช่เจินจวินขั้นรวมโอสถของสุขาวดีเซิ่นเล่อผู้นั้น แต่เป็นบุคคลอีกผู้โดยสิ้นเชิง!
วูบหนึ่ง ความคิดผุดขึ้น:
“…พระผู้เป็นเจ้า?”
ลวี่หยางรู้สึกขนลุกซู่ เจินจวินขั้นรวมโอสถของสุขาวดีเซิ่นเล่อ หากว่าตามหลักย่อมเดินมาถึงปลายหนทางแห่ง “รวมตนเป็นหนึ่งกับพุทธะ”
กล่าวอีกอย
