่างคือ เหล่าพุทธะสุขาวดีซึ่งดูมีสติสัมปชัญญะของตนเองนั้น อาจแต่เดิมก็คือร่างแยกของพระผู้เป็นเจ้า เมื่อใดที่พระผู้เป็นเจ้าองค์นั้นปรารถนา ก็สามารถอาศัยร่างเกิดมาได้ทันที และพลานุภาพของคัมภีร์ร้อยชาติ เห็นชัดว่ากระทบถึงองค์นั้นเข้าแล้ว!
“เขานั้นแม่งพูดได้ด้วยซ้ำ!”
ลวี่หยางหอบหายใจแรง เนิ่นนานกว่าความหวาดกลัวในใจจะคลายลง แต่ความหวาดผวาต่อสุขาวดีกลับทะยานขึ้นสู่ระดับสูงลิบ
ไม่นานก่อนหน้านี้ เขายังบ่นว่า “โชคดีเกินไป”
ผลคือเจอเงากรรมแห่งวิถี ต่อด้วยเจินจวินขั้นรวมโอสถ ท้ายที่สุดกระทั่งพระผู้เป็นเจ้าก็โผล่มา ทำเอาความลำพองใจที่พึ่งผุดขึ้นมาถูกกดลงจนมิด
โลกนี้มันอันตรายเกินไปแล้ว!
ช่องว่างระหว่างระดับก็ว่าห่างไกลอยู่แล้ว ที่สำคัญคือพวกผู้แข็งกล้าแม่งดันชอบเล่นงานคนอ่อนแอ แบบไม่มียางอาย แห่มาถล่มหมู่บ้านมือใหม่กันเพียบ!
คิดถึงตรงนี้ ลวี่หยางก็ตัดสินใจได้ทันที:
“เจ้าดินบนหัวเมืองนั่น ข้าไม่เอาแล้ว!”
กรรมหนักเกินไป เพียงขั้นวางรากฐานก็ถูกเจินจวินขั้นรวมโอสถตามจ้องเจาะ จะอยู่อย่างไรกัน!? รีบหาทางโดดเรือหนีเสียแต่เนิ่น ๆ เถอะ!
ลวี่หยางวางแผนไว้แล้ว
“ต้องเร่งฝึกตนให้ก้าวหน้าในจุดเกิดที่สอง สำรวจความลับของโลกบำเพ็ญเซียนปี้หยาง ว่าจะฝึก ‘พลังปราณแท้จริงชั้นหนึ่งขั้นมหาสำเร็จ’ ได้จริงหรือไม่”
“และตรวจดูว่ามีแผนการของเจินเหรินบรรพกาลอยู่เบื้องหลังหรือเปล่า”
“หากทุกอย่างปลอดภัย หรือมีวิธีรับมือ ข้าก
