ผมจับตาดูบอสประจำด่านฝึกสอนอย่างใกล้ชิด
มันเสียหายจนแทบจะไม่เหลือสภาพเดิม และยืนนิ่งไม่ไหวติงมันไม่ใช้สิ่งมีชีวิตแต่เป็นโกเล็มที่เคลื่อนไหวด้วยเวทมนตร์ซับซ้อน
คำถามคือ ทำไมมันถึงพัง?
เมื่อคิดให้ละเอียด ผมก็เข้าใจเหตุผล
‘มันเก่าเกินไปจากระยะไกลอาจดูไม่ออกแต่ถ้าเข้าใกล้จะเห็นรอยร้าวและคราบสึกกร่อนอยู่หลายจุด’
เกราะของมันมีรอยร้าวเต็มไปหมด แทบจะหลุดออกจากกันได้ทุกเมื่อ
มันดูเหมือนถูกทิ้งไว้ที่นี่มานาน…เป็นร้อยปีอย่างน้อย
“…….”
ผมมองไปยังบอสฝึกสอนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
ส่วนหนึ่งของผมรู้สึกโล่งใจที่ไม่ได้ต้องสู้กับมันแต่อีกส่วนก็อดกังวลไม่ได้ว่าลิฟต์ที่อยู่ข้างหลังมันอาจจะใช้ไม่ได้แล้ว
ผมเดินผ่านบอสฝึกสอนเปิดประตูและก้าวเข้าไปด้านในเห็นแท่นบูชาตั้งอยู่
ตรงกลางแท่นมีแผ่นศิลาเคลือบฝุ่นหนา
มันดูเหมือนถูกทิ้งไว้นานมากมากเกินไป
ผมเหยียบขึ้นไปอย่างไม่ลังเล
พื้นที่เหยียบยวบลงและแท่นหินขนาดใหญ่เริ่มสั่นและยกตัวขึ้น
โชคดีจริง ๆ
อย่างน้อยเจ้านี่ก็ยังใช้งานได้
‘ถ้าลิฟต์นี่ไม่ทำงานผมคงซวยหนักแน่’
ผมคิดในใจ ขณะยืนอยู่บนแผ่นศิลาที่กำลังลอยตัวขึ้น
ในเกม ขณะที่ลิฟต์หินไต่สูงขึ้น ผู้เล่นจะได้เห็นโลกภายนอกเป็นครั้งแรก
ภาพของโลกแฟนตาซีอันกว้างใหญ่ตระการตาปกคลุมด้วยแสงแดดเจิดจ้า
ทุ่งหญ้าเขียวขจีป่าไม้สุดลูกหูลูกตาและแนวเทือกเขายอดขาวบริสุทธิ์ที่ทอดตัวไปไกลสุดสายตา
โลกที่เต็มไปด้วยความพิศวงสัตว์มหัศจรรย์ที่ไม่
