ังต่อเนื่อง
จังหวะของเสียงเริ่มถี่ขึ้น แรงขึ้น
ศูนย์กลางของเสียง…ใกล้เข้ามาทุกที
และในขณะนั้น ทุกคนก็รู้ว่าต้นตอของเสียงมาจากไหน
“ข้างใต้?”
เสียงนั้นมาจากใต้ดิน
-ครืนนนน-!!!
ทันใดนั้น พื้นดินระเบิดพังครืนดินโคลนกระจายว่อน และสมาชิกแก๊งหลายคนถูกแรงระเบิดเหวี่ยงกระเด็นลงพื้น
ฝั่งแก๊งตื่นตระหนกราวกับระเบิดลูกยักษ์เพิ่งจะระเบิดตรงหน้าพวกเขานึกว่าคนงานเป็นคนติดระเบิดเอาไว้
ในทางกลับกันคนงานก็สับสนไม่แพ้กัน
พวกเขาคิดว่าต่างก็นึกระเบิดนั่นเป็นฝีมือของพวกแก๊ง
ท่ามกลางความเงียบอันหนักอึ้ง ฝุ่นควันจากแรงระเบิดค่อย ๆ จางลง แล้วทุกคนก็เห็นชายคนหนึ่งยืนอยู่กลางกลุ่มควัน
“อะไรวะนั่น?”
หัวหน้าแก๊งขมวดคิ้วแล้วพึมพำ
ชายแปลกหน้าที่โผล่ออกมาจากใต้ดินใส่ชุดที่ไม่คุ้นตา
“อัศวิน?”
เขาสวมเกราะสีเงินถึงจะเปื้อนดินเปรอะไปทั้งตัวแต่ก็คือเกราะแน่นอน
มีดาบคาดอยู่ที่เอว และมีโล่ติดอยู่ด้านหลัง
แม้แต่คนที่ไม่รู้เรื่องการต่อสู้ก็ยังดูออกว่านี่คือชุดของอัศวินในตำนานที่สาบสูญไปนานแล้ว
คำถามคือชายแปลกหน้านี่โผล่ออกมาจากใต้ดินทำไม?
“แกเป็นใครวะไอ้เวร!”
หนึ่งในแก๊งอันธพาลชี้ปืนใส่ พร้อมตะโกนเสียงดังด้วยความตกใจ
อัศวินผมดำที่กำลังจ้องมองกำปั้นของตนเอง ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองเจ้าคนที่เล็งปืนใส่เขา
ดวงตาสีดำสนิทของเขาไร้ซึ่งอารมณ์ และเพียงแค่สบตากับดวงตาที่ลึกล้ำดั่งเหวไร้ก้นบึ้งนั้น ชายที่ถือปืนก็รู้สึกถึงความหวาดกลัวอย่
