างควบคุมไม่ได้
“ตายซะ!”
-ปัง!
เขาลั่นไกทันที ปืนลูกโม่ซิงเกิลแอ็กชันปล่อยเปลวไฟจากปากกระบอก
ในวินาทีนั้น ทุกคนในที่นั้นนึกภาพเดียวกันขึ้นมาในหัว
อัศวินคงจะล้มลงเลือดกระจ่ายทั่วร่าง
แต่วินาทีนั้นเอง อัศวินก็ขยับตัว
-แว้บ!
ด้วยมือขวา อัศวินชักดาบที่เอวออกมาราวกับสายฟ้า แล้วยกขึ้นสะบัด ฟาดกระสุนกลางอากาศ
แน่นอนว่าไม่มีใครมองเห็นลูกกระสุน
มันมืดก็จริง แต่ดาบของอัศวินนั้นรวดเร็วเกินกว่าที่สายตามนุษย์จะมองทัน
สิ่งเดียวที่ทุกคนเห็น คือประกายไฟสะท้อนกลางอากาศ และเสียงกระสุนที่ถูกฟันขาดกระเด็นกระทบพื้น
•
ผมรวบรวมสติเงียบ ๆ พลางสูดลมหายใจในอากาศเย็นสดชื่นอย่างโล่งอกที่ยังมีชีวิตรอด
บางอย่างไม่ปกติ
กำปั้นของผมกำแน่นอยู่ด้วยความพยายามสุดชีวิตเพื่อเอาตัวรอด ผมทุบกำปั้นใส่ประตูหินสุดแรงเกิด ปกติแล้วกำปั้นของผมน่าจะถูกบดแหลกไปแล้ว
แต่กลับกัน กำปั้นของผมทิ้งรอยไว้บนประตูหิน พร้อมรอยร้าวที่แผ่กระจายออกมา
‘ประตูมันหนาแค่ไหนกันแน่วะ?’
ผมจำได้ว่าในเกม ประตูหินนี่หนาใช้ได้เลย
แต่ผมทุบมันด้วยมือเปล่า จากเศษดินที่กระจายออกมา แสดงว่ามีดินทับอยู่ด้านบนไม่น้อย แล้วผมก็เป่ามันกระเด็นไปหมด
‘แต่…มือผมยังดีอยู่’
ผมก้มมองกำปั้น แล้วจู่ ๆ ก็ฉุกคิดขึ้นมาได้
ตัวละครของผมในเกม เป็นอัศวินพเนจรที่เล่นมาแล้วรอบที่ 99
เกมนี้จะรีเซ็ตอาวุธและเงินทุกครั้งที่เล่นใหม่ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ไม่ถูกรีเซ็ต นั่นคือค่าสถานะของตัวละคร
เ
