รุ่งเช้าของวันที่สอง
ลานประลองโอสถของสมาคมโอสถเมืองชิงเหอแน่นขนัดไปด้วยผู้คนอีกครั้ง
จำนวนผู้ชมในวันนี้มากกว่าวันเปิดงานเสียอีก
เพราะทุกคนต่างอยากเห็นว่า
หลินเย่ ผู้ก่อตั้งหอโอสถสวรรค์
จะสามารถพิสูจน์ความสามารถของตนเองได้จริงหรือไม่
หรือชื่อเสียงทั้งหมดเป็นเพียงข่าวลือที่ถูกสร้างขึ้น
บนอัฒจันทร์ด้านบน
ผู้ตรวจการจากเมืองหลวงนั่งอยู่บนที่นั่งพิเศษ
สายตาสงบนิ่งมองลงมายังสนามแข่งขัน
ด้านข้างคือประธานสมาคมโอสถ ถานเหวินซาน
รวมถึงผู้อาวุโสอีกหลายคน
ทุกคนต่างรอคอยการเริ่มต้นของการแข่งขันรอบแรก
…
ก้องงงง!
เสียงฆ้องดังขึ้นสามครั้ง
ประธานถานลุกขึ้นยืน
“รอบแรกของการแข่งขัน”
“การแยกแยะสมุนไพร”
“เริ่มได้!”
สิ้นเสียง
ผู้ช่วยจำนวนมากก็เดินเข้าสู่สนาม
แต่ละคนถือถาดหยกสีขาว
บนถาดวางสมุนไพรจำนวนสิบชนิด
บางชนิดพบได้ทั่วไป
บางชนิดหาได้ยากอย่างยิ่ง
ผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนจะมีเวลาเพียงหนึ่งชั่วยาม
ในการระบุชื่อ
คุณสมบัติ
อายุสมุนไพร
รวมถึงวิธีนำไปใช้
เมื่อถาดหยกถูกวางลงตรงหน้า
ผู้เข้าแข่งขันจำนวนมากก็เริ่มมีสีหน้าเปลี่ยนไป
บางคนจำชื่อได้
แต่ไม่รู้คุณสมบัติ
บางคนรู้คุณสมบัติ
แต่ไม่ทราบอายุของสมุนไพร
ทันใดนั้น
เสียงพึมพ